Cherrier Miklós János: Institutiones Historiae Ecclesiasticae. Tom.1. (Pestini, 1840) - 21.951a

356

octe continebantur, nempe sex praedictae versiones eodem ordine juxtu se positae, et septima columna cum versioné Hieri- cfríitina, octava autem columna cum versioné Nicopolitu/ia 7G). Horum tamen polyglot I or um tantum fragmenta ad nos pervenerunt 77). /S) quatuor libri ntQi aq/Civ, id est, de principiis fidei, opere hoc Origenes doctrinas Christianas explicationibus, et argumentis philosophicis exponere, ac comprobare conatur, verum plures graves errores philosophiae neoplatonicae proprios et cum fide Christiana pugnantes operi huic intulit. Opus hoc latiné reddidit Ruf imis, sed ut ipse fatetur, multis omissis, et mutatis. ;') hojnilJae t aduotinues, ei commentarii ad libros scripturae 8. illustrandos, quorum fragmenta solum possidemus őf Octo libri contra Celsum, quem velut in pugnatorem Religionis Shristiauae magno eruditionis adparatu refellit. Opus inter residua auctoris praestantissimum. ?) liber de Oratione quo oratio dominica explanatur, et multa principia moralia continentur. £) Sermo exhortatorius ad martyrium sub Maximino imperatore publicatus '-). 7 ^ ..fascitis Caecjlius Cyj/riunus ex Africa ethnicorum parentum filius. Gratitudo quae ipsum Caecilio presbytero Carthaginensi magistro suo obstringebat, effecit, ut Caecilii nomen assumserit. Sacro presbyteratus ordine initiatus mox ad episcopatum Carthaginensem promotus , vir maguae eruditionis et arte oratoria mirum in modum excultus 79) , qui Decio imperatore in Christianos saeviente populi clamoribus exagitatus, et ad leones iteratis vicibus quaesitus fuga sibi consuluit. ut hostium furori evaderet, sicque ecclesiae suae ultro quoque prodesse possit h0) et £§. 40. p. 1.) Cessante persecutionis procella Carthaginem reversus, variasque Synodos celebravit. Imperante * 4

76) Eusebius H. K. 1. VI. c. 16. p. 303, prima duarum postremarum versionom inventa fuit Hierichunte, altera Nicopoli. Eu eb. ibid. S. Hitronym. cap. 3. epist. ad Tk. 77) Haev fragmenta Poiygloitorum Origenis diligentissime collegit Eernard de Monlfaucon et hexapla in quantum supersunt, auctiora et notis illustrata edidit Parisiis an. 1713. II. Vol.f. 78) hunc granee et latiné Werstenint Basileae 1674.

4. omnia vero Origenis opera de ia Rue Parisiis 1733—1739. 4. Tom. f. edidit. 79) S. Hieronymus de viris illustr. c. 67. 80) Rontius

vita S. Cypriaui-item S. Cypriani Epist. V.