Hittudományi Folyóirat 18. (1907)
Dr. Hanuy Ferenc: A parthenogenesis első nyomai az őskeresztény írók műveiben
A PARTHENOGENESIS ELSŐ NYOMAI. 507 dines curantem, et mortuos ad vitam revocantem, invisum, ignoratum et crucifixum, morientem et resurgentem ao in coelos ascendentem; eumque esse et vocari Filium Dei et nonnullos ab eo mitti ad omne hominum genus, qui haec praedicent, magisque illi credere eos, qui sunt ex gentibus.1 32. ... Quod autem dicitur sanguis uvae,2 id signi- ficabat eum, qui appariturus erat, sanguinem quidem habi- turum, sed non ex humano semine, verum ex Dei virtute. Prima autem secundum parentem omnium et Dominum Virtus, et Filius, Verbum est, quod quomodo incarnatum (accQxonouiifeLq) homo factum sit, deinceps dicemus. Quem- admodum enim uvae sanguinem non homo fecit, sed Deus: ita et hic sanguis significabatur non ex humano sanguine, sed ex virtute Dei, ut iam diximus, futurus. Atque isaias alius propheta eadem verbis diversis prae- dicens sic fatur: Orietur stella ex Jacob et flos e radice Jesse ascendet et in brachium eius gentes sperabunt. Stella sane lucida exorta est et flos ascendit e radice Jesse, hic Christus. Nam ex Virgine (Sicc ydo nandivov) seminis Jacobi, qui Judae pater exstitit (Judam autem Judaeorum patrem esse ostendimus), per virtutem Dei genitus est. Ac Jesse quidem proavus Christi secundum oraculum fuit; Jacobi autem et Judae filius secundum generis successionem. 33. Iamvero quemadmodum ex virgine oriturum (Sm itag&hov gév Tí.yjhj0áutv0q) conceptis verbis Isaias prae- dixerit, audite. Sic autem locutus est: »Ecce virgo in utero habebit et pariet filium et dicent super nomine eius: Nobiscum Deus«. Quae enim incredibilia erant et fieri non posse hominibus videbantur, ea Deus per Spiritum prophe1 U. o. 377—8 has. 8 Az »uva<-hoz (>0Taq,uir1<) való hasonlítása Jézus emberi szár- mazásának onnét van, hogy Justinus ezen (XXXII.) fejezet elején a következő ó-szövetségi jóslatot (Gén. 49, 10—1.) magyarázza és alkal- mázzá az Üdvözítőre : »Non deficiet princeps e Juda neque dux e femore eius, donec veniat, cui repositum est, et ipse erit exspectatio gentium, ligans ad vitem pullum suum, lavans in sanguine uvae stolam suam.« (*nXvvwv ttjv DirXri׳ aizov h׳ algau araqpiUijs«) Ezen jóslatnak »uva« szavát Dial. c. Tryph. 54. alatt épen így magyarázza. 34*
