Circulares litterae dioecesanae anno 1884 ad clerum archi-dioecesis strigoniensis a Joanne Cardinale Simor principe primate regni Hungariae et archi-episcopo dimissae
XVII.
117 omnino peragi: quocirca magnopere probavit, ut a die prima proxime futuri mensis Septembris ad decimam Decembris inclusive piae peregrinationes in eumdem finem ad praefatum Sanctuarium Lauretanum instituantur; concessa, in omnibus ut supra, de thesauro Ecclesiae plenaria Indulgentia semel lucranda. Ilaec dum pro mei muneris ratione Amplitudini Tuae communico, Eidem fausta omnia precor a Domino. Romae in Solemnitate Pentecostes die 1 Junii 1884. D. Cardinalis Bartolinius S. R. C. Praefectus. Laurentius Salvati S. R. C. Secretarius. Kalendaria Graecorum, prout etiam Romanorum, sed vetusta etiam Marty- rologia, puta V. Bedae, Adonis et alia in eo consentiunt, quod Deipara Virgo primam lucem die 8. Septembris aspexerit, qua die festum Nativitatis B. M. V. tam in Graeca, quam in Latina Ecclesia ab olim celebratur. Ad quod festum maxima celebritate peragendum saec. XI. S. Petrus Damianus sic suos auditores excitabat, nosque etiam cohortatur: „Nativitas Beatissimae et intemeratae Genitricis Dei, Fratres charissimi, merito praecipuum et singulare praebet hominibus gaudium, quae totius extitit humanae salutis exordium. Merito ergo hodie profusis totus gaudiis ubique terrarum orbis exultat. Merito universa Sancta Ecclesia, nascente sponsi sui Genitrice, (ut ita prae gaudio dixerim) fescennini carminis laudes alternat. Exultemus, inquam in hac die piaecipua, et totis visceribus in Domino delectemur, in qua dum Redemptoris nostri recolimus matrem, reliquarum festivitatum celebramus originem.“1) Quod vero ad annum adtinet Nativitatis Beatissimae Virginis, ea est complurium Theologorum et ecclesiasticae historiae Scriptorum opinio, quod in lucem edita sit anno aerae mundi 3985, qui utique theologi ac scriptores asserunt ac pro certo tenent, mundum babere quatuor millia annorum usque ad Nativitatem Domini Nostri Jesu Christi. Qui proinde secundum hos eosdem scriptores quindecim annis post Nativitatem Sanctissimae Virginis e Virgine nasci dignatus est Salvator mundi. Huic theologorum et historiae ecclesiasticae peritorum opinioni, adstipulati sunt praeclarissimi Antistites, qui ut e praemissis litteris innotescit, hoc a Summo Pontifice enixissimis precibus petierunt, ut probata praedicta eruditorum opinione sive sententia, quae suadet proximo anno 1885 completum iri decimum nonum saeculum inde a Nativitate gloriosae Virginis Dei Genitricis Mariae, diem 8-am Septembris eiusdem anni 1885 in universo orbe catholico extraordinario festivo ritu celebrari annueret, et celebrandam juberet. Summus Pontifex propositas preces peculiari Cardinalium, sacris tuendis ritibus Praepositorum Congregationi examinandas commisit. Examinis is fuit effectus, ut S. Congregatio responderit, non expedire, ut centenaria commemoratio Beatae Mariae Virginis, prout petitum fuit, recolatur. Sanctissimus Dominus Noster hanc sententiam S. Congregationis in omnibus ratam habuit, et confirmavit simulque mandavit, ut in Dioecesibus triduana devota solemnia celebrarentur diebus sexta, septima et octava Septembris h. a. in honorem Beatissimae Virginis Mariae, prout celebranda ’) Serm. De Nativitate Mariae.
