1830 Irományok • Acta Comitiorum Regni Hungariae a serenissimo, ac potentissimo Imperatore, Hungariae, et Bohemiae Rege Francisco Primo in Liberam, ac Regiam, Civitatem Posoniensem in diem 8. Septembris Anni 1830. indictorum. / Posonii / Typis S. Ludovici Weber / 1830
Sessio 2
20 2. Ülés Írásai. inexhaustaeque benignitatis documentum , dum pro perpetua Sua in custodiendis, exequendisve legum sanctionibus religione, ad praefinitum tempus generalia SS. et 00. Regni Hungáriáé, Partiumque ei adnexarum Comitia indicere, ac ad caeterorum, quae benignae Ejus Regales fidelissimae Genti suae annuntiant, solatiorum cumulum clementer decernere dignata est, ut Serenissimus Caesareo-Regius Coronae Princeps et Archi-Dux Ferdinandus* Ditionum, Augusto Majestatis Vestrae Sceptro parentium, paternarumque virtutum haeres, Sacro Regni Diademate in Regni Hungáriáé, partiumque ei adnexarum Regem ac Dominum inauguraretur. Quid itaque mirum, si tot, tantisque stimulata argumentis, universa exultat Hungária, faustisque in ea acclamationibus, ac infucatis verissimi gaudii significationibus cuncta personant ? Sane, cum incredibiles Majestatis Vestrae Sacratissimae curas, plurimarum legibus, labiis, moribusque ab invicem diversarum Provinciarum gubernatio, assiduo exerceat, Suam tamen perpetuam sollicitudinem regendae, ornandae, beandaeque Hungáriáé sic impendit, ut cum mox in primordiis ter felicis Sui Regiminis clementissime professa sit, se enisuram:—„Ne Status et Ordines Regni, locatae in se fiduciae unquam poeniteat, neque se passuram, ut a Regni Ordinibus ullo unquam fiduciae genere superetur.“ — Augustam Suam Sponsionem , motasque in popularibus nostris ingentes spes perpetuo secundissimi Sui Gubernii tenore non modo cumulatissime expleverit, sed, pro quo sempiternae sint Eidem grates, etiam vicerit. Nec ulla est tanta eloquii ubertas , quae collatorum per Majestatem Vestram Sacratissimam longo 38 annorum decursu, infidelissimam sibi Gentem Hungaram, beneficiorum magnitudinem , aut dictis satis celebrare, aut ullis laudum possit aequare praeconiis. — Quod inter tremendas rerum ac Imperiorum conversiones, ac inter media etiam atrocissimorum bellorum discrimina, Hungária nullam avitorum Suorum Jurium, ac Privilegiorum passa sit diminutionem; — quod Religioni', legum institutis, ac publicis Magistratibus sua ubique constet dignitas, et auctoritas; reflorescens in dies industria , reseratique commercio novi canales, celebrata etiam apud exteros hungarici Nominis gloria; denique imperturbata publica securitas ac tranquillitas — haec sunt illustria gloriosissimi Majestatis Vestrae Regiminis apud nos ntonimenta; hae sunt egregiae illae artes , quibus infracta in prosperis juxta ac adversis, Majestatis Vestrae Sacratissimae virtus, Suaeque duntaxat conscientiae testimonio gavisa mens, et apud Coaevos, nullis limitibus arctatam gratitudinem, et apud posteros clarissimam Augusto Suo Nomini immortalitatem asseruit. Ingentibus his meritis imputet Majestas Vestra Sacratissima, quod obstrictissima, sibi gens Hungara, nullum Suae in Majestatem Vestram Sacratissimam homagialis pietatis, ac intemeratae fidelitatis noscat terminum; —*■ quod in fastis Suis Majestatem Vestram Sacratissimam pii, optimique Principis , vocabulo insigniat; — quod pro Ejusdem incolumitate ac dignitate opes, vitam ac sangvinem profundere semper parata sit; quodve, dum gloriosae memoriae Antecessorum suorum, divorum condam Hungáriáé Regum imitata exemplum, in suprema paterni Sui cordis solatia, Serenissimum Suum Primogenitum Sacra Regni Corona redimiri, ac in Regem ac Dominum Gentis Hungarae inaugurari cupit, non modo effusissimo triumphet gaudio, sed etiam novum in hoc erga se, Clementiae Caesareo-Regiae suscipiat, venereturque argumentum. Et jure quidem id facit suo, nam majorum aetate Divi illi Principes hoc erga Suos Primogenitos officio functi sunt, ut eorum in Regno successionem assererent, Sacratissima vero Majestas Vestra, tum ut Suae erga optimum Suum gnatum, paternae teneritudini satisfaceret, tum ut conspectu corov
