1830 Irományok • Acta Comitiorum Regni Hungariae a serenissimo, ac potentissimo Imperatore, Hungariae, et Bohemiae Rege Francisco Primo in Liberam, ac Regiam, Civitatem Posoniensem in diem 8. Septembris Anni 1830. indictorum. / Posonii / Typis S. Ludovici Weber / 1830

Sessio 2

Acta Sessionis 2. 21 coronatae, Sanctissimoque jurejurando obstrictae Augustae Suae Soboiis, experimenloqhe sublimis ob-tantum hoc munus hungarae gratitudinis recrea­ta, nova, si ullius haec augmenti capax est, alacritate operandae publicae saluti incumberet. Profundissimo itaque gratitudinis sensu prosequitur universa Gens Hungara hanc in se Majestatis \ estrae Sacratissimae benignitatem, penitus persvasa, optimum eu.ni luturum sibi Principem , qui ipsius amorem a Maje­state \ estra Sacratissima ipsa Regii Sui sangvinis traxerit origine, quive per Majestatem Vestram Sacratissimam belli, pacisque artibus eruditus, in Ea­dem habiturus est perfectissimum, quod intueatur, consummatissimi Princi­pis , pafadigma ; — habiturus , a quo petat administrandae Reipublicae, ge­­rendarumve rerum rectissima cum praecepta, tum exempla. Sed si inexplicabile erit coadunatorum Regni Statuum et Ordinum e conspectu tot Augustorum capitum gaudium, est etiam, quod hoc, in parte Majestas quoque Vestra Sacratissima, Domina, et Regina Nostra Clemen­­tissima, sibi tute polliceatur. Fruetur nempe illic Majestas Vestra Sacratissi­ma sublimi illa voluptate, quam Eidem , praeter dulcem recte factorum con­scientiam, obstrictissima illius Nationis gratitudo allatura est, quam Maje^ stas Vestra Sacratissima excelsarum, a Majoribus Suis — quos inter Serenis­simi Ducis Maximiliani in expugnatione arcis Budensis, asserta heroica vir­tus , in Annalibus nostris aeternum victura est, — felici quadam naeredi­­tate acceptarum virtutum prodigio jam dudum in Sui rapuit admirationem ; — cui ante quinquennium ter — fausta Sua ia Reginam inauguratione novo Sacratissimo vinculo juncta est; ac cujus non minus benignissimam Matrem ac delicias efficit. Sane , ex quo Majestas Vestra Sacratissima munere Dei optimi Au­gustissimo Nostro Principi Sacro-Sancto connubii foedere sociata est, quae sunt lusae tot inter [populos lacrymae, ad quas tergendas Majestas Vestra Sacratissima pia sedulitate non accurreret? quae inopia, cui levandae prom­pta festinatione non subveniret? — quae pia instituta, in quae Suas opes non profunderet? Ut ex omni sua fortuna nil praeter benefaciendi facultatem si­bi vindicare velle videretur, essetque ac publico Consensu haberetur per­fectissimum et amanlissimae Conjugis et communis Parentis exemplar! Haec sunt, Augustissime Imperator et Rex Apostolice!—Haec, Au­gustissima Domina, Regina Nostra! universae Gentis Hungarae in Majesta­tes Vestras Sacratissimas sincerissima sensa, hoc idem acceptae a Regni Hungáriáé, Partiumque ei adnexarum, Statibus et Ordinibus, Posonii diae­­taliter congregatis, honorificentissimae nostrae missionis argumentum. — Quorum quidem fidelissimorum Statuum et Ordinum Mandata, penes humil­limam demissae Eorundem Repraesentationis exhibitionem, exeeuturi, Ma­jestates \ estras Sacratissimas imis obtestamur precibus: ut eosdem benigna optatissimaque Sua praesentia quamprimum beare, ac ad Augusta de coro­nando Serenissimo Archiduce ac Coronae Principe Consilia pro summo Sui cordis solalio, universaeque Gentis Hungarae jubilo ac felicitate, Deo pro­pitio, effectui mancipanda, faustissimum adventum Suum maturare dig­nentur. — Qui ab eo, per quem Reges regnant, et legum conditores justa de­cernunt, Majestatibus Vestris Sacratissimis longaevam incolumitatem, ube­­remque omnigenarum benedictionum affluentiam pro corde precati, Status et Ordines diaetaliter congregatos, omnemque Gentem Hungaram una Nobis­­cum Altissimis gratiis ac Clementiae Caesareo-Regiae profundissima cum humilitate, ac homagiali cultu devovemus. fi

Next

/
Thumbnails
Contents