Pongrácz Sándor (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 31. (Budapest 1938)

Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum III.

plar ist winzig, deshalb ist es nicht sicher feststellbar, ob die Isidien nicht endlich zylindrisch werden und sich verzweigen, wie z. B. bei Parmelia albula GYEL. Nomenclatura. Est autonoma species: Parmelia laeieflavens (Parmelia malaccensis var. laeieflavens VAIN. 1. c.) GYELNIK n. comb. 175. Parmelia Mougeotina NYL. Lieh. Nov. Zeland. 1888. p. 27: Der Typus liegt im herb. Nyl. (No. 34661). Der Originalwortlaut der Etikette lautet: ,,34661. Lecidea cavata ACH. N. Zelandia. leg. C. KNIGHT. Parm. conspersa et Parm. Mougeotii SCHAER. K. fl. (CaCl) — " Thallus subcrustaceus, versus centrum areolatus, areolis po­lyaedricis, irregularibus, convexiusculis, 0'2 — 0'5 mm magnis, versus periphaeriam lobatus, lobis ca. 1 mm longis, 0'2 —0'3 mm latis, dis­cretis, minus ramosis, plus minusve nigromarginatis, sublinearibus, substrato sat adpressis, planiusculis, superne exisidiosus, fuscus, in lobis fusco-conspersa viridis, levis, glaber, epruinosus, sparse sore­diosus, sorediis flavescentibus vel plerumque fuscis, maculiformibus, subtus nigrescens, rhizinosus. Sterilis. Medulla alba, C —, KC —, K + citrina. Liehen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. — Similis Par­meliae Mougeotii SCHAER. sed thallus pro max. p. fuscus et sorediis pro max. p. fuscis. — Das Exemplar ist winzig, auf dunklem Ge­stein sehr zarte Lappen, so daß die Pflanze schwer zu untersuchen war. Die Soredien habe ich nicht genau sehen können. Nomenclatura. Est forma Parmeliae Mougeotii SCHAER.: f Mou­geotina (Parmelia Mougeotina NYL. 1. c.) GYELNIK n. comb. — Thal­lus pro max. p. fuscus. 176. Parmelia obversa STIRTON in Transact, and Proceed. New Zealand Instit. vol. XXXII. 1899. p. 76. Der Typus liegt im Herb. mus. Glasgow. Der Originalworlaut der Etikette lautet: „ Australia, Riverina, N, S. W.: HUGH PATON. Th ky Med. white K— C— . Slide 22 M55 (15). Parmelia obversa (STRN:). Sp. 8 oblongae vel oblongo-ellip. : .014—.02 : .006—8. Sper­mogonia extus nigra intus incloria: Spermatia exacte cyl: .0065—8 : .0007—8 mm." Das kleine Fragment (etwa 0'5 qcm) stammt aus der Mitte einer Parmelia. Man kann vom Habitus der Art gar keinen Eindruck gewinnen. Die Reaktionen konnten auch nicht durchgeführt werden, da das winzige Stückchen dazu nicht ausreichte. Am besten diesen Namen der Vergessenheit zu übergeben. 177. Parmelia osseoalba VAIN, in Annal. Soc. zool.-bot. Fenn. Vanamo vol. 1. no. 3. 1921. p. 39.

Next

/
Thumbnails
Contents