Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)

Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.

epruinosis, levibus. Sporae ellipsoideae vel subglobosae, 5—10 mikr. longae, 4—7 mikr. crassae. Mit Parmelia Uleana MULL. ARG. in jeder Hinsicht iibereinstim­mend und muB als Synonym derselben gelten. Die geographische Verbreitung der Parmelia Uleana wird damit bis Florida erweitert. 68. Parmelia ferax MULL. ARG. in Flora 1886. p. 257. — Der Typus liegt im herb. MULL. ARG. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „Parmelia ferax MULL. ARG. L. B. n. 1016. Guntawang, N. S. Wales, Australia: Hamilton. F. v. MULLER 1885. Sporae majores quam in P. conspersa... thalli laciniae centro latiss. confluentes crebris plicat. rug. et dense fertil." Thallus lobatus ut in Parmelia conspersa v. latiore SCHAER. (GYEL. in FEDDE, Repert. XXIX. 1931. p. 153), superne viridescens vel fusco-viridescens, constanter dense verrucosus, verrucis irregu­laribus, varie magnis (usque ad 1 mm), bene rugosus, esorediosus, non isidiosus, subtus nigrescens. Fertilis. Medulla alba vel albida, K -f- flavescens vel aurantiaca, KC + rubra, C —. Lichen sectio­nis Xanthoparmeliae VAIN. — A Parmelia subconspersa NYL. (sec. typo) differt thallo superne constanter rugoso et verrucoso. — Est synonyma Parmeliae Jelinekii KREMPELH. 69. Parmelia flavobrunnea MULL. ARG. in Flora 1891. p. 579. — Der Typus liegt im herb. MtlLL. ARG. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „the centro glebos. subt. nudus. lacin. convex. Par­melia flavobrunnea MULL. ARG. L. B. n. 1654. Azangaro, Peru: LECHLER n. 1766. hb. Kew 1891." Thallus subcrustaceus, versus centrum verrucoso-glebosus, ver­sus periphaeriam lobatus, lobis usque ad 5 mm latis, rotundatis, superne luteolo-viridescens, levis, opacus, exisidiosus, esorediosus, subtus nudus, erhizinosus, nigrescens, opacus. Apothecia superficia­lia, lecanorina, sessilia, usque ad 2.5 mm magna, marginibus thal­linis thallo concoloribus, integris vel subintegris. Medulla alba, K —•, C —, KC —. Bona autonoma species. Ganz eigentumlich ist bei dieser Art die nackte, vollig rhizinen­lose Unterseite. Bei Parmelia subcongruens MULL. ARG. ist die Unterseite ebenfalls vollig rhizinenlos. Bei den Xanthoparmelien ist es keine Seltenheit, daB Rhizinen nur ganz sparlieh vorhanden sind, aber daH sie ganz und gar fehlen sollten, war bisher nicht bekannt. Diese zwei Arten sind auf der Unterlage ebenso befestigt wie dies z. B. bei Parmelia physodes (L.) ACH. der Fall ist. Man konnte sie eventuell in der Subsect. Solidae BITT. unterbringen. Dagegen spricht aber die strohgelb-griinliche Farbe, ganz dieselbe, wie man

Next

/
Thumbnails
Contents