Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)
Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.
Medulla cinnabarina, K + extemplo, violaceo-nigra (ohne erst gelb oder anderswie gefarbt werdend), KC — (die schwarzlich-viola Farbe bleibt unverandert, nur nach einer Zeit wird sie durch die Einwirkung des C weift), C + violacea pulchra. — Habitus thalli ut in Parmelia conspersa var. vadaskertense GYEL. (in FEDDE, Repert. XXIX. 1931. p. 291). Thallus superne levis, esorediosus, non isidiosus, conspersa-viridis, subtus pallidus. Das Exemplar ist klein, wenig von Schimmel iiberzogen, ihre Oberseite wurde, wie das auch bei dem Originalexemplar der Parmelia loxodes der Fall ist, braun, deshalb habe ich von einer eingehenden Untersuchung abgesehen. Die obige Beschreibung gibt auch Ihre systematische Stellung genau an. 66. Parmelia endorosea A. ZAHLBR. in Annal. Crypt. exot. I. 1928. p. 203. — Der Typus liegt im herb. mus. Wien, no. 4242. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „V. SCHIFFNER. Iter Indicum 1893/94. No. 3304. Parmelia endorosea A. ZAHLBR. Java: Prov. Preanger. In decliv. austral. montis Pangerango; in horto montano ,/Jjibodas". 1894. Regio nubium, alt. ± 1420 m. s. m." Thallus iteratim dichotome lobatus, lobis sinuato-lobulatis, lobis lobulisque conniventibus, lobis primariis ca. 3 mm latis, non nigromarginatis, sat longis, subimbricatis vel contiguis, lobis adventivis deficientibus, superne viridescenti-ochroleucus, levis, esorediosus, sat opacus, isidiosus, isidiis numerosis, brunneis, ca. 0.1—0.2 (0.3) mm crassis, versus periphaeriam thalli ovoideis, verruciformibus. eramosis, versus centrum thalli cylindricis, sat longis, ramosis, subtus omnino nigrescens, rhizinosus. Medulla partim rosea, partim rubra, C —, KC + rubescens, K + flava deindeque rubra. Sterilis. Lichen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. — Similis Parmeliae vestitulae A. ZAHLBR. sed laciniae thalli latiores et isidia crassiora. 67. Parmelia endoxantha MERRILL in The Bryologist XII. 1909. p. 73. — Ein Typus liegt im herb. mus. Wien, no. 61. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „337. Parmelia endoxantha MERRILL sp. nov. On trees. Sanford. leg. S. RAPP. 8/1925." Thallus 5—8 cm magnus, typice foliaceus, lobatus, lobis subrotundatis vel minus elongatis, subimbricatis, lobis adventivis deficientibus, superne griseo-viridescens, subopacus, levis vel minus rimosus, esorediosus, exisidiosus, subtus pallidus, in zona marginalia olivaceo-viridis. Medulla flava, C + aurantiaco-rubra, KC + aurantiaco-rubra, K + flava. Apothecia superficialia, parmelioidea, marginibus thallinis integris vel subcrenatis, discis rufescenti-badiis,