Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)

Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.

Medulla cinnabarina, K + extemplo, violaceo-nigra (ohne erst gelb oder anderswie gefarbt werdend), KC — (die schwarzlich-viola Farbe bleibt unverandert, nur nach einer Zeit wird sie durch die Einwirkung des C weift), C + violacea pulchra. — Habitus thalli ut in Parmelia conspersa var. vadaskertense GYEL. (in FEDDE, Re­pert. XXIX. 1931. p. 291). Thallus superne levis, esorediosus, non isidiosus, conspersa-viridis, subtus pallidus. Das Exemplar ist klein, wenig von Schimmel iiberzogen, ihre Oberseite wurde, wie das auch bei dem Originalexemplar der Par­melia loxodes der Fall ist, braun, deshalb habe ich von einer ein­gehenden Untersuchung abgesehen. Die obige Beschreibung gibt auch Ihre systematische Stellung genau an. 66. Parmelia endorosea A. ZAHLBR. in Annal. Crypt. exot. I. 1928. p. 203. — Der Typus liegt im herb. mus. Wien, no. 4242. Der Ori­ginalwortlaut der Etikette lautet: „V. SCHIFFNER. Iter Indicum 1893/94. No. 3304. Parmelia endorosea A. ZAHLBR. Java: Prov. Pre­anger. In decliv. austral. montis Pangerango; in horto montano ,/Jjibodas". 1894. Regio nubium, alt. ± 1420 m. s. m." Thallus iteratim dichotome lobatus, lobis sinuato-lobulatis, lobis lobulisque conniventibus, lobis primariis ca. 3 mm latis, non nigro­marginatis, sat longis, subimbricatis vel contiguis, lobis adventivis deficientibus, superne viridescenti-ochroleucus, levis, esorediosus, sat opacus, isidiosus, isidiis numerosis, brunneis, ca. 0.1—0.2 (0.3) mm crassis, versus periphaeriam thalli ovoideis, verruciformibus. eramosis, versus centrum thalli cylindricis, sat longis, ramosis, sub­tus omnino nigrescens, rhizinosus. Medulla partim rosea, partim rubra, C —, KC + rubescens, K + flava deindeque rubra. Sterilis. Lichen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. — Similis Parmeliae vesti­tulae A. ZAHLBR. sed laciniae thalli latiores et isidia crassiora. 67. Parmelia endoxantha MERRILL in The Bryologist XII. 1909. p. 73. — Ein Typus liegt im herb. mus. Wien, no. 61. Der Original­wortlaut der Etikette lautet: „337. Parmelia endoxantha MERRILL sp. nov. On trees. Sanford. leg. S. RAPP. 8/1925." Thallus 5—8 cm magnus, typice foliaceus, lobatus, lobis sub­rotundatis vel minus elongatis, subimbricatis, lobis adventivis de­ficientibus, superne griseo-viridescens, subopacus, levis vel minus rimosus, esorediosus, exisidiosus, subtus pallidus, in zona marginalia olivaceo-viridis. Medulla flava, C + aurantiaco-rubra, KC + auran­tiaco-rubra, K + flava. Apothecia superficialia, parmelioidea, mar­ginibus thallinis integris vel subcrenatis, discis rufescenti-badiis,

Next

/
Thumbnails
Contents