Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)
Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.
— Similis Parmeliae soredianti NYL. sed medulla rubescens, nou alba. Der richtige Name ist: Parmelia San Miguelii GYEL. in FEDDE, Repert. XXIX. 1931. p. 288. Syn. Parmelia conspersa var. polyphylla f. sorediosa MiJLL. ARG. 1. c. 54. Parmelia conspersa var. polypliylloides MULL. ARG. in Flora 1883. p. 47. — Der Typus liegt im herb. MULL. ARG. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „Parmelia conspersa v. polyphylloides MilLL. ARG. L. B. 575 (Parmelia conspersa v. hypoclysta NYL. sed angustior). Wie var. polyphylla aber subtus pallida! 118 pr. p. Fowlers Bay, South Australia: RICHARD. F. V. MUELLER 1882." — Es liegen auf ein Papierstiickchen geklebt 4 Stiicke vor. Thallus lobatus, lobis sat angustis, 1.5—3 mm latis, sat brevibus, subdichotomiter ramosis, imbricatis, superne viridescens, levis, glaber, subnitidus, subtus pallidus. Isidia sorediaque desunt. Sterilis. Medulla rubescens, C —, K + citrina deindeque violacea, KC + rubra. Lichen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. Die Pflanze ist identisch mit Parmelia viriduloumbrina v. sorrvloensis GYEL. in FEDDE, Repert. XXX. 1932. p. 211. Da aber die oben behandelte Form eher beschrieben wurde, wird sie als Artname, u. zw. Parmelia polyphylloides (Parmelia conspersa var. polyphylloides MtlLL. ARG. 1. c.) GYELNIK n. comb.; und der Name viriduloumbrina als Form derselben u. zw.; Parmelia polyphylloides f. viriduloumbrina (Parmelia conspersa f. viriduloumbrina GYEL. in Magy. Bot. Lap. 1950. p. 31; Parmelia viriduloumbrina GYEL. in FEDDE, Repert. XXX. 1932. p. 210; Parmelia viriduloumbrina f. umbrina GYEL. 1. c. p. 211) GYELNIK n. comb. gelten. 55. Parmelia conspersa var. polypliylloides f. exasperata MULL. ARG. in Flora 1883. p. 47. — Die zwei Typi liegen im herb. MULL. ARG. 1. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: ,,Parmelia conspersa v. polyphylloides f. exasperata MULL. ARG. Wie var. polyphylla aber th. subt. pallid. Toowoomba, Queensland: HARTMANN. F. v. MUELLER 1882." — 5 groBere und 1 kleine Exemplare sind auf dem Papierstiick aufgeklebt. Thallus lobatus, lobis sat angustis, ca. 1.5—3 mm latis, discretis, convexiusculis, subdichotomiter ramosis, lobis adventivis sparse praesentibus, sat angustis, ca. 1.5—3 mm latis, plus minusve imbricatis, latere utroque revolventiis, subdichotomiter ramosis, superne viridis, versus centrum fusco-viridis, levis, subnitidus, isidiatus, isidiis thallo concoloribus, cylindricis, sat longis, 0.05—0.1 mm crassis, ramosis, subtus pallidus. Soredia desunt. Sterilis. Medulla alba,