Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)
Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.
C —, KC + rubra, K + flavescens. Lichen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. 2. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „WRIGHT. Lichenes Cubae. No. 77. Parmelia conspersa (EHRH.) ACH. Parm. conspersa v. polyphylloides m. f. exasperata MULL. ARG. A. GRAY 1878." — Zwei grbBere Exemplare und ein, Bruchstiick sind auf einem Papierstiick aufgeklebt. Dieses Exemplar weicht vom vorigen wesentlich ab. Es geniigt schon nur die Isidien zu beschreiben: Isidia verruciformia, ovoidea, 0.05—0.1 mm crassa, eramosa. Als Typus muB das zuerst beschriebene Exemplar angesehen werden (Zeilenprioritat); es ist mit dem Typus der Parmelia conspersa v. hypoclysta f. isidiosa MULL. ARG. gleich und muB als Art angesehen werden. Den Namen isidiosa kann man als Artnamen nicht benutzen da das zu Irrtiimern fiihrt, es mnB also der Name exasperata herangezogen werden. Dieser Name wurde aber auch schon von ACHARIUS fiir eine andere Art beniitzt. Sie muBte also neu getauft werden, was ich schon durchgefiihrt habe: Parmelia subexasperata GYEL. in FEDDE, Repert. XXIX. 1931. p. 288. 56. Parmelia conspersa var. rugulosa MuLL. ARG. in Mission Scientif. Cap Horn. vol. V. 1889. p. 158. — Der Typus liegt im herb. MULL. ARG. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „Parmelia coTispersa v. rugulosa (f. sorediosa) m. Cap Horn n. 50. Ilot de Flores pres Montevideo: DTIAZCOT n. 42. 1886." ] hallus lobatus ut in Parmelia conspersa v. latiore SCHAER. (GYEL. in FEDDE, Repert. XXIX. 1931. p. 153), lobis rotundatis, sat latis, contiguis vel subimbricatis, lobis adventivis deficientibus, superne conspersa-viridis, levis, glaber, subopacus, diffuso-sorediosus, sorediis granuloso-pulverulentis, flavescentibus, subtus pallidus. Medulla alba, C —, KC + rosea, K + flava deindeque rubescens. Sterilis. Lichen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. — Similis Parmeliae antarcticae VAIN. (in Result. Voyage S. Y. Belgica. Botan. 1905. p. 13) sed thallus subtus pallidus. — A Parmelia sorediante NYL. (in Bull. Soc. Linn. Norm. ser. 2. vol. VI. 1872. p. 259) differt sorediis diffusis et thallo subtus pallido. Nomenklatur: Parmelia rugulosa (Parmelia conspersa var. rugulosa MtiLL. ARG. 1. c.) VAIN. 1. c. 57. Parmelia conspersa var. stenophylloides MtJLL. ARG. in Hedwigia XXXI. 1892. p. 193. — Die Typi liegen im herb. MULL. ARG. Einer von Everard Range und einer von Depot. Den ersten muH man als Typus ansehen da dieser die Zeilenprioritat hat. Die zwei Typen gehbren nicht zu derselben Art. Der Originalwortlaut der