Szilágyi Sándor szerk.: Erdélyi Országgyűlési Emlékek 20. 1688-1691 (Budapest, 1897)

34. fejezet: 1688-1691 - Törvények és okiratok

tus condigne reservire non possunt, summus orphanorum páter Yestrae Excellentiae in toto suae vitae cursu et sera morte, futura denique in longum posteritate quam clementissime remuneretur. Datum in etc. A lotharingiai berezegnek ifjú urunknevével. Serenissinie ac gloriosissime princeps, domine domine gratiosissime. Quo me triste et inevitabile gloriosae memoriae colendissimi mei domini et optimi patris fatuni 15. praesentis mensis deduxerit, facile credo Serenitas Yestra tani propriis in suis vicissitudinibus exantlatis, quam charissimae bujus meae patriae visu ac plena rerum nostrarum notitia edocta judicabit. Cum ergo in hoc meo, tani per aetatem quam omnes alias circumstantias omni quasi ope destituto statu, nihil quo me post deum et augustissimam suam Majestatem vertam, magis obvium habeam, quam gratiam et fidem Yestrae Serenitatis. Rogo quam humillime et confidentissime : recolat gratiosa memoria principalem suam parolam et fidem, qua in capitulationibus inter Serenitatem Vestram, ex parte Suae Majestatis et piae memoriae meos parentes ac dominos status anno octogesimo septimo percussis meae etiani securitati prospectum est et pro sua erga quosvis orphanos pietate agat meam apud sacratissimam Suam Majestatem causam et licet hoc inter alia pro tot victoriis a deo collatis saerificio deo certe orphanorum patri ac vindici gratissimo, et quod nie ac totam Transylvaniam ad grata in perpetuum obsequia ac servitia Vestrae serenitati devinciat tubamque ad seras posteritates intonet: Carolum nempe Lotharingiae ducem, non tantum Turcarum victorem. sed orphanorum etiam patrem fuisse. Quod denique deus Vestrae Serenitati in toto suae vitae cursu et mortis articulo, post sera denique fata regnaturae posteritati refundat et remuneretur quam liberalissime. Datum in etc. Ifjú urunk nevével palatínusnak. Méltóságos fejedeleni, bizodalmas uram etc. Nagy keserűséggel kell Kglmednek jelentenem, miképpen tetézé isten az én árvaságomot az én szerelmes kegyel-