Notitia hungáriae novae historico geographica (Budapest, 2012)

Vas vármegye

MEMBRUM II. POLITICUM

293

Ottocarus} Haec tunc Giissingensis Ibani opera in commune collata fuit, cum contra, Henricus GünsiensisIbani forte patruelis, Ottocari partes sequutus, iisdem istis bellis, ingentia damna Hungáriáé inflixit. Nempe Stephanus extorrem esse iusserat Hernicum: cuius criminis causa, mihi quidem non liquet. De eo constat, adhaesisse Ottocaro versu- tilis ingenii hominem, atque cum maturiori fato, vivere desiisset Stephanus, sive Ottocari iniuria exacerbatus, sive invitatus ab impubere Ladislao, in Hungáriám Henricum fors postliminio2 reduxit. Prius illud, recens, scitusque scriptor litteris mandavit," quod sibi Aegidium quemdam comitem, Georgiumque huius fratrem, ex Hungária profugos non praetulerit modo; sed oppidis etiam, Laha, Neoburgo, Stokeravia, Stenia, aliisque, et mille libris, in annos solvendis, donaverat Ottocarus, quod' inquit iliz'"favores iniuriam suam interpretatus Henricus Ginsiensis4 in patriam rediit. Sed revera revocatum, a novello Rege, et si quae noxa ex filio5 suberat, condonatam Henrico fuisse, Timon ex Sterone auctor est.lv Henricus6 Comes de Gissing, Hungarice1 Német-Újvár, rebellis a Stephano Rege proscriptus, a Ladislao in gratiam receptus, in Insula Leporum Belam, avunculum Regis, Ducem Machoviensem, tanquam proditionis in Ladislaum reum, membratim dilaniavit, cuius cadaver a duabus filiabus Stephani Regis, virginibus, Deo sacris,8 maximo planctu, sepultum est. Credo haud fuisse privati maleficium, sed supplicium, a [p. 53.] Ladislao Rege mandatum. Aliter historiae9 Styriacae auctor :* v ortaw inquit in Insula prope Budam rixa, Ducem Belam,yra/rew uxoris Ottocari, trucidat. Ut proclive sit opinari, offenso id in Ottocarum esse ab Henrico factum, utut crimine11 laesi Ladislai Regis, se iam ante contaminavisse Belam credendum sit. Neque enim Hungari caedem apud Ottocarum excusassent, quod vult Styrus scriptor,vi vii si12 privati fuisset facinus. Proinde, novum Bohemorum tyrannus, bellum in Hungaros comparat. Quo audito, ne Hungari quidem periculo suo indormiverant, copias, quantas possunt maximas, contrahunt, populatorum cuneos ex Cumanis potissimum conflatos, in Austriam, Moraviam, Styriam, haud expectata Ottocari impressione, immittunt. Fuit belli, sicuti adparet, occasio, ab Henrico Güssingense praebita. Quam ob rem ad se pertinere existimabat, uti motos fluctus, mascule retunderet. Iterum Styrusz ) auctor:v" Henricus Giissingensis,13 prius, ac Ottocari exercitus convenisset, triginta suorum millibus invectus stragis non nihil edidit. Concordat Lazius,11^ cum oatoondapaxia14

z * In Ottocaro ii. p. ioo.

a l Commentariorum de republica Romana Lib. xn. Sect. m. Cap. m. p. 1146. sequ. vm

1 corr. ex Güssiensis 2 corr. ex post liminio 3 Schez 1728. p. 100. hos 4 hic verba vivente... dedit a Belio om., vide Schez 1728.1. c. 5 sic 6 verbum praeterea a Belio om., vide Timon 1736. p. 38. 7 Timon 1736. 1. c. Ungarice 8 Timon 1736. 1. c. sacratis 9 corr. cx Historicae 10 Schez. 1728. p. 100. or tarnte, atque hic verbum forte om. a Belio, vide ibidem 11 corr. ex criminis 12 scriptor, si corr. ex scriptoris 13 Schez 1728. p. 100. Ginsiensis 14 corr. ex árcocrfiánov^)

' Vide Schez 1728. p. 99.

" Vide Schez 1728. p. /00.

111 Vide ibidem.

'v Vide Timon 1736. p. j8.

v Vide Schez 1728.7». /00.

V1 Vide ibidem.

vii Vide ibidem.

v"‘ Vide Lazius 1551 .pp. 1146-1147.

(et Henrici Günsiensis:^