Franciscus Dőry: Decreta Regni Hungariae : Gesetze und Verordnungen Ungarns 1301–1457 (Magyar Országos Levéltár kiadványai, II. Forráskiadványok 11. Budapest, 1976)

Decreta

eorum villico deponere debent iuramentum de quantitate dampni illati, ipsique iudices nobilium similiter ad eorum iuramentum, quod prestiterunt tempore electionis eorum in iudices, debent dare litteras eorum testimoniales dictis dampnificatis sub sigillis comitis illius comitatus et ipsorum iudicum nobilium, hominesque dampnificati cum eisdem litteris accedentes ad iudices regni in curiam regiam tempore, quo in aliqua die octavarum fit iudicium regni, ubi iidem iudices regni predictis litteris testimonialibus plenam fidem adhibere et dampnificatis super dampno principali in dictis litteris testimonialibus contento, necnon super omnibus expensis, laboribus etfatigiis in requisitione dictorum dampnorum factis et fiendis conscientioso moderamine prehabito litteras sententiales et preceptorias comiti illius comitatus, in quo exercituantes predicti, qui dampnum intulerunt, existunt, sub certo autentico sigillo dare debeant, vigore quarum dictus comes indilatam et plenam satisfactionem tarn super dampno principali, quam super dictis expensis, fatigiis et laboribus iuxta moderamen dictorum iudicum cum rebus promptis et pecuniis aut occupatione possessionum et non cum estimatione exhibere teneatur. II. Item quicunque res maiores, videlicet equos, boves, vestes, porcos, lardos et alias res maiores, quibus sine necessitate carere possent, abstulerint, seu domos, cellaria et scrinia rusticorum confregerint, aut vina receperint, currus oneran[tes] ac alia similia dampna maiora intulerint, omnes tales per dampnificatos seu eorum dominos ad curiam regiam ad certas octavas in presentiam alicuius iudicum curie evocentur. Qui si ad ipsas octavas venire contempserint vel neglexerint, in ipso primo termino tamquam culpabiles reputentur et sententientur, per hoc tarnen factum potentie et occupationis

a possessionum non incurrant, sed dampnum, quod contra eos propositum fuerit, quater appreciare et persolvere dampnificatis ipsis per iustitiarios regni predictos compellantur. Si vero ad ipsas octavas venerint seu per procuratorem legitimum comparuerint, extunc dampno confesso similiter sententialiter condempnentur et ad satisfactionem compellantur, dampno vero negato iudices predicti mediantibus eorum litteris debent remittere dampnificatos ad inquisitionem comitatus, in quo dampna sunt illata, ubi exactis attestatoriis

b iuramentis corporalibus super eorum fassione constiterit dampnum illatúm, illatores huiusmodi supradictis penis condempnentur et satisfacere modo premisso compellantur. III. Quicunque autem maiora facinora et delicta commiserint, videlicet interfectiones hominum, oppressiones et raptus mulierum et virginum, effractiones ecclesiarum et vasorum sacrorum ac domorum nobilium, tales tribus inquisitionibus per illos, quibus iniuria huiusmodi fuerit illata, fieri procuratis, erga domos dominorum eorum ad certas octavas in curiam regiam debeant evocari rationem premissorum reddituri. Qui si comparuerint et se in talismodi illatis iniuriis innocentes fore allegaverint, tunc probatio ipsarum illatarum iniuriarum ad attestationem nobilium illius comitatus, in quo hoc patratum fuerit, committatur. Ubi autem in octava predicta non comparerent, extunc in sententia capitali eo facto convincantur; et si tales convicti reperti non fuerint vel reperiri non possent, extunc prefatus dominus eorum homagia ipsorum persolvat et de dampnis et iniuriis illatis lesis satisfacere teneatur. II. 8 Litt, occupationum b Litt, attestatoribus