Stromp László szerk.: Magyar protestáns egyháztörténeti adattár. I. Budapest 1902.

9. Kocsi Csergő Bálint „Narratio brevis de oppressa libertate Hungaricarum ecclesiarum" cz. müvének X—XI—XII.fejezete. (Balogh Elemér.)

Vigilemus Omnes, quotquot nomen Christo dedimus, et abjectis operibus tenebrarum, arma lucis induamus. Vigilemus et oremus, ne introeamus in tentationem: sic opus salutis felicius promovere poterimus. Diem Dni attentius expectare, et Diabolo fortius resistere. Non desinet quidem ille furere instar leonis rugientis; sed quiquid moliatur, irriti semper eriint ejus conatus; poterit aggredi, sed non vincere, circumire, sed non invadere, oppugnare, sed non expugnare etc. Ille, qui caput eins semel contrivit, conteret eum brevi sub pedibus nostris. lile, qui Dánielem in fossa leonum conservavit, qui Paulum ex faucibus leonis eripuit, potenti brachio nos semper tuebitur, et ab omni malo opere liberatos salvabit in regno suo coelesti: Ilii glória sit laus et honos in secula Amen. Et hoc erat uberrinium argumentum pientissimae et ardentissimae aggratulationis, quo usus est celeberrimus vir Dominus Franciscus Turretinus ad Ecclesiam Genevensem, quando ibidem praesentes essent 4 Fratres Reverendi Basilius Köpeci, Johannes Szomodi, Stephanus Batorkeszi, Nicolaus Leporinus. Exemplum orationis, qua per Generosum secretarium, nomine amplissimi magistratus San-gallensis excepti sunt 10 fratres Hungarici, partim in Germaniam, partim Sancto Gallum ad huniiles gratias agendas expediti, et ablegati Anno 1676 2. Aug. Admodum Reverendi, clarissimi, celeberrimi atque doctissimi viri, fortissimi Christi Athletae. Ea est Divinae Providentiae Authoritas, ut humanae creaturae, per mira eaque dissimilia castigationis liberationisque monumenta Magnetis ad instar in venerationem summi ejus Arbitrii a quo unice dependeant, salutari ad minimum, si non semper hilari animo trahi debeant. Insuetus praesentiae tarn venerandae quam reverendae vestrae intuitus, sententiae huic pondus suum, viresque addit adeo firmiter atque luculenter, ut supra vix quidqiiam auditum fuerit, vel visum vel lectum. Piacúit enim summo in coelis Deo, veneranda nomina vestra in inium quasi calamitatum acerrimarum Oceanum dimittere ut exinde eo insignius tolli, et in Exemplum incomparabilis Dei bonitatis Sanctiori deinceps orbi, numere vestro, vitä vestra et quod plurimum in rebus humanis pollet, tantä experientiä vestra praefulgere valeatis. Non arbitror necessarium esse, Ven. Viri, nie vel pericula vestra, vel damna vel tormenta vel exilia fusius adumbrare. Horret animus luctusque refugit. Quis talia fando, Myrmidonum Dolopum et aut duri miles Ulyssis temperet a lachrymis? Aures quin vestrae etiam oculi extemplo manifestarent,