É. Apor (ed.): Codex Cumanicus. Ed. by Géza Kuun with a Prolegomena to the Codex Cumanicus by Lajos Ligeti. (Budapest Oriental Reprints, Ser. B 1.)

CODEX CUMANICUS

cm Nom. anlar idem, quod supra Gen. anlarning Plur. Dat. anlarga Acc. anlami (anlarnj) Ahi

. anlardan Blau post Klaprothum loco ol minus recte al scripsit. Quod ad dativum angar, cf. respondentem formam uiguricam anggar, quae forma etiam in dialecto kazanica (aitar) et in aliis quoque dialectis usurpatur. Pronomina possessiva separata sequentia sunt : nicnini «meum», bizim (bizin) «nostrum», e. g. bisivi gichövga «in nostrum templum» (pag. 121), —

setting (senili) «tuum », sizing «vestrum», — aning «suum», anlarning, pro quibus possessivis saepe etiam öz usurpatur, e. g. öz niizik boyungni (pag. 149) «tuum purissimum corpus.» Pronomen demonstrativum. Sing. . Plur. Nom. bu Nom. bular Gen. miming Gen. bularning Dat. niungar Dat. bularga Acc. muni Acc. bularni Abl. mundan Abl. bnlardan. «Ipsemet», «ipsimet» ol ogh, anlar ogh dicitur, cf. éag. (jjf in hac dictione : '^pJ-ö oolc^ ^jj! ^klXi^ formasque Kazanicas uluk, suluk «idem, eadem, idem». «Ipse, a, ud«, «egomet, tute, ipse» in 1. cumanica plerumque kenim, kening, kensi dicitur, e. g. kin kensi cin tengri «qui ipse verus Deus est» (pag. 159 codicis), pro quo etiam öz et öz öz usurpatur (ita. e. g. pag. 145). Pronomina relativa et interrogativa. Kim, Kin «quis», 1 «Bàbernameh», 17. V. in glossario P

AVET DE CoiRTEILE.