Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER. II I . 51 Cum diu non rediret, Hercules, foliicitudine in furorem verfa, puerum inclamare, dein per occulcos Calles feuuio conquirere. Reperit infelicem, fpirantem quidem adhuc, led iam et fpoliatum veitibus, et concifum crudeliiliuie. Audoribus tarn indignae rei compertis, in vigiles veftros, iam metu diffipatos, irruic, duosque ex iis, qui crueiita ipo* lia geílabant, compreheudit. Eiulare illi, et Heroem, ne fe occideret, rogare. Sed cum is videret , malum fadum etiam peius ab iis excufari , primi animam , collum intorquendo, elifit. Alterum, pede prehenfo, ter circa caput agitatum ita in mare coniecit, ut aegre oculi fequerentur: dubio procul idem ceteris fadurus, ni ineritam mortem effugiffent. Ita eft (repofui ego ) illi iidem vigiles, quos Hercules neci deftinauerat , ad Regem adcurrerunt, atque, inter anhelitus, id, quod metuebant, retulerunt; adueniife Bebrycios. Haec funt, Rex Lyce, quae de aduenis comperi. Sed me difcedentem obteftati funt omnes, uti, fi lafonem viderem, Aefonis fiiium, ilium de egeftate, quam focii paterentur, admonerem; nil fcilicet fupereiïë, quod manducarent. Lycus collaudata Phronii fide, et prudentia, pofteaquam de tanti nominis hofpitibus gratulatus erat, Centurioni in mandaris dédit, uti duos ex arraentis boues eximi curaret, viginti praeterea agnos, atque ad litus propelli iuberet. Ipfe pariter, û ita collibitum effet, node ad eos accederet, nihilD 2 que
