Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
66 i O ARGONAUTICORUM bella portendere, uterque Adueiiarum, oculos in Phalangis Du&orem coniecit, et tacuic. At ille vafta, et ad terrorem comparata vo ce: Quae hunc Patria moréin tain barbarum permittit, ut in innocentem pro libidine miles faeuiat? Dii vos omnes perdant inaftigiae !' 0 Lyce ! Haec cum ab eo dicebantur, vifus mihi eram redigi iu elementa. Pudet coniiteri: dicam tamen: me fugam circumfpexiffe, iinmo, nunc etiam, ad folam illarum vocum memóriám pene fugio. Nam non voces illae erant , fed tonitrua , et fulmina, quae ü diutius perduraffent , haud unus ex noftris ad Te fuperftes rediuifiet. Dii ilium, et fortuna cuiusuis propitia amotum a nobis voluerunt. Vix enim pauca, quae recenfui, detonuit, cum fubito llli nunciatum eft: Hylam quempiam aegre iam fpiritum ducere, et inorti proximum de Herois abfentia conqueri. Sic ille parata noua tonitrua abrupit, et ad nauim rediit. Ego rem admirari , et , cum , quid dixerit , non intelligerem, aduenas rogitare. Turn uiius ex iis: merito, inquit, haec vobis eueniunt, inconfulti mortalium! Vos primi furorem incendiftis, cum primum ad litus veftruin nauim adplicuimus. Ille tunc Hercules, qui nunc hinc abiit , filuas , terrasque nouas luftraturus exfcendit e naui, accepitque Hylam pro comité, eum ipftim, cuius nunc lamenta audiit, et qui illi eft omnium cariifimus. Hic cum nidos auium, ut pueri folent, perquirit, hacque gratia arbores commutando in fiiuain pénétrât, ab Herois oculis fubdudus eft. Cum
