Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XIX, 581 nobis dormientibus Heroes exfifterent, qui pro omnium noítrum incolumitate ílrenui vi­gilarerit. Nam ex coelis hoc eoniilium tuiun defluxilfe euentus, ut mihi perfuadeo, abuii­de comprobabit. Nihil iam filia cun&andum. Aduola ad Patrem, et re delata dignuin Par­thenophilo praemium, dignam pro iíto conii­lio mercedem poilula. Seruatum in flore re­gnum, attritae, aut diffipatae hoftium acies non paruam mercedem exigunt. Magnis co­gicatis, magnae virtuti, atque miriticae, ma­gna 1 une etiam couftituenda praeinia. Haec ubi dida, lafonem Medea, an ii­mul accedere velit ad concilium, rogauit. Ea vero id gratia egit, ut intelligeret, an prius fponte eo ire non voluerit, an exclu­fus ab Aeaeta fuerit. Iafon repofuit: Se nunc quidem aliis negotiis diitriduin eo non acceífurum; at, ubi ea terminauerit, iterum. Turn p'atuit : nullám a Rege iniuriam Parthe­nophilo illatam , quae res tanto it rum Me­deam gaudio adfecerat , pene ut iibi non con­ftiterit. Rogauit dein lafonem, quid usque eo ageret, dum ipfa e concilio redierit? Ia­fon repofuit: Se apud Matrem (ita iam Ery­thraeam noniinauit) fi pateretur, manikrum, et fororem (hoc de Medea dixer3t) ii amiue­rit, exfpedaturum reducem. Gratam fore eius manlionem Erythraea repofuit. Sed Medea ad fororis nomen pene in cachinnuni foluta, poftquam utrisque verbis pauca, at Iafoni animo multa repofuit, laeta ad conci­lium abiit, 0 0 a AR-

Next

/
Thumbnails
Contents