Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
582 ARGONAUTICORUM LIBER XX. A t ii, qui concilio intererant, nihil interea, dum ifti apud Erythraeam erant, aliud agitarunt, quam de modo, quo Almus profiigari pofiit, difceptarunt. Hoc unum Hercules fnadebat, et Thefeus; ut militum fcriberentur finppetiae; ipfi praeterea ciues arma induere cogerentur. Atque ad iftos quidem hominem audoritate, confilio, et opibus valentem ea gratia mittendum, ut auimi omnium difpouantur, eoque feniim, ut fponte videantux arma capere, inducantur. Hie fi modus effedu caruiffet, cogendos metu ad obfequium, nec in communi omnium periculo vanam libertatis excufationem admittendam. Subditos, ut falui, et incolumes elle velitit, rogare, a fanitate mentis alienum elfe. Cogi debere aegros ad medicinám fumendam, fi non fui, at Regis certe, et Reipublicae gratia. Haec ubi fuafa, addebant Argonautae: fe de militum difciplina lollicitos fore. Primum eduduros nouellam militiam m campum, dein modum ritu Graecorum oftenfuros, quo et fe aeriter defendere, et ûrenue poífint in aduerfarios irruere. Dicebant; ad artus exercendos fiifficere menfis dimidium, quippe ad utilia ; nec annos ad pompam militum, et ornamenta, inanifiima. Elapfo menfis dimidio obuiam eundein Scythae, ne in Reipublicae vifeera illapfus aere grauior, quam intrauerit, exeat. Haec
