Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XIX. 557 et foco - - illum , qui , ut in fuorum con­fortione emineat , indignus - - illum natura iimul et fortuna deieduin ad lèrtiitia , Tu nunc - - o praeclara Medea! o memoranda pofteritati Virgo! in impérium euehere fata­gis? regem facere, et quidem tuum? fcili­eet, ut huius duda, atque arbitrio medite­ris omnia , agas omnia , et perficias omnia. Te ille ut amare audeat? hui fadurn turpe ! Tu ut me proceris homuncio? Non ferain, non, ti fapio, patiar. — Sed quid Medea baccharis? furorne ifte tuus , an aequa eil eogitatio? Furis certe, et quidem in inno­centem. Quid enim nocere Partheuophilus aut potuit, aut voluit? An facrilegus ideo cenfendus, quod amicam in templo quaefie­ric, aut inuenerit? Vix errare id faciens, aliorum exempia fecutus, potuit. Fecere id antea plures: et quod exemplo fit, iure fa­dum putatur. Bonis praeterea aufpiciis ini­ta dicuntur matrimonia, quorum vincula in templo, Diis nedebantur praefentibus. Sed ille nec cogitât fortaffis de amore. Ego ex meis fadis, nec die dido, nec conuidum con­demno. Barbarorum hic inos eft Medea, ut ante quispiam fit damnatus, quam reus. Viue potius Parthenophile, et vale. — Sed Medea, fatis iam vel furori, vel amori, vel utrisque datuin. Tandem expergifcere ! fepo­ne tantifper utramque dominantem adfedio­nem, et rem decide fine praeiudicio. At vide, ne promtam in eius excufatione lin­quam habeas, quem iam in finum recepifti. Made animo! Utero ratione bona, qua fola vin-

Next

/
Thumbnails
Contents