Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

55^ ARGONAUTICORUM vincis belluas, et fequeris Deos! Ergone, Medea, non eft tanti virtus tua, ut poiTis animi hos motus fub rationis froenum adducere? Fac poffis! omnia funt fadu proeliuia üncere volentibus : laudabiiius erit te ipfani viciffe , quam fubuertiffe urbes, et conftituiffe imperia. Nunc igitur, fi recogites, nonue indignuin eft: Te, regiis ortam uatalibus, tantopere a multis expetitam, et ad hue expecendam, huic extero, et quidem feruo, non tantum velle, fed optare etiam coniungi? Nonne alienum id eft a verecundia Virginis focietatem hanc non acceptare folum, fed Te priorem expetere ? Si regnorum id fuaderet utilitas, fi Pacer urgeret, fi hortarentur Principes, deprecari, Medea, hoc coniugium deberes, fi prudens effes, et morata probe : immo exiftimare iniuriam, quam beneficii loco cogereris accipere. Nunc : regnuin, in ferui humeros reclinandum, deteftabitur hoc fulcrum; indigne feret Pater, et ftomachabitur; Principes, quorum fabula futura es, ridebunt. Et tamen amare il uin perges? ultro ilium ad Te allicies? dignam feeptris hanc marram in feruilem illius, et callo obdudam dexteram in feres? abfcede a me tam indigna adfedio! abfcede inquam - - facefie - » Haec cum Medea dixit, furrexit e fella, et, quafi fui vidrix, greffus eft fuperbos molita. Dexterae indice terram monftrabat, tangebat finiftra pedus, capice reclinato coelum fufpedabat, quafi adura Diis gratias pro vido-