Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
55^ ARG ONAUTICORUM demum vereferuis, nunc demum captiua contineris. Solue nunc, íi potes, aurea colli tui vincula , Princeps Regia ! Fruítra es. Fortius, quam fortaife exiftimes, aditringeris. ~~ Fauftumne illud, ail infauftum momentum dicam, quo Te, Parthenophile, acrius fortaffe in Templo, quam modeitae oporcuit, iutuita fuin. Inde enim captiuitas mea fumit exordium: Tunc auirni libertacem amili, et, fi quis me roget, au recuperatam velim, iimul, ut taceam, iinperet. Libet effe captiuum : et. fi quis me ' hoc vinculo exfoluere audeat, in malam crucem abire illum imperem. - - En video pericula - - intelligo meliora - - et probo - - me ire, quo eundum non effet, fcio, fequor tamen détériora, et me in pericula delapfam gaudeo. 0 quam ohm male exiftiinaueram , nou poffe ab amore capi , nifi volentes; at captos tunc tantum noil liberari, cum nolint; ego vero capta fum, ut adparet, nolens, et volens captiua detineor. — Sed cur ego me in libertatém non adfero? cur non dedignor haec ieruilia vincula? Nam, crede mihi Medea, àdmodum feruilibus cogitationibus exerceris, ut ndpareat, Matre Te ferua prognatam. Patet Te effe feruam, te elfe ruíticam, cum illi adhaereas - - illi inquam - - - illi peiie edixi - - Ruftico. 0 feruitutem ignobilem : feruo feruire velle Regis filiam, eamque unicain! non illico exuis hune animi tui adfe&um? non te, fanguineque tuo dignas cogitationes fufeipis? - - Ilium - - illum inquam, incertis ortum parentibus, line lare, et
