Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
524 ARGONAUT ic ORUM que cupidiffima; adhoc ita erga omnes procliuis, ut, quem ex omnibus maxime diiigeret, non facile intelligeres. Me igitur Ephebus ancillam ratus frequentibus verbis corculum fuum, animulain fuam compellat, tum poftremo admonet : ut rebus , quas ufui deftinatas haberem, colledis, ita cum Domina in nauim defcenderem, ne quid effet, quod domi relinquerem : futurum quippe effe , ut data abeundi copia nunquam reuerterentur ad infulam. Ex Ephebi verbis non mediocre malum ominata conftitui tantifper, dum clarius, quae obfcura dixit, intelligerem , anciliae perfonam fuftinere. Sed quoniam illud atrium , in quo me arripuit , et usque coinplexam tenuit, commune, ut nofti , habebatur, metueremque ea gratia, ne fermoni noftro , quem prolixiorem futurum exiftimaue- „ ram, unus aliquis intercederet , iicque, dete<âa fimulatione , nihil eorum, quae fcire auebam, intelligerem: Ephebo, ut me in proxirnum conclaue fequeretur, innui. Non erat difficile eo volentem perducere. Hic confti tuta , cum obferatis foribus utrique , mihi vero et nodis tenebris fatis prouifum videretur, voce, quam non facile dignofceret, ex Ephebo quaero: quid illis fibi verbis, quae obfcura dixerat, fieri praeciperet? quam praeterea mentem haberet f Tum ille : Dudum eft, inquit, quod Te prae foribus maneam, mea anima, atque haec ipfa, quae nunc manifefta volo, fincerus aperiam. Conftitutum in animo habet Centurio , ut die craftino Hypfipylen, m nauim impofitam eas in oras
