Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XVIII. 525 ignaruin déférât, ex quibus nunquam deinceps reditura eft. Sed quo earn abdu&urus lit, non equidem nunc, nam religione teneor, edicere audeo. Id unum eit, quod pofiim effari: eum in una infularum late doininari, eaque gratia in Mariandinas veniffe, ut Cyrrhoen in coniugem expeteret. Placuit dignitatem occulere, ut et melius populi mores condifcere, et, an is eilet, qui vel priuatus placeret, experiri poffet. Non diu illi priuato effe licuit. Vifis dotibus Lycus Centurionem iuffit. Nunc iam, meum fuauium, non ego amari ab Centurione Cyrrhoen, fed miror ita commutatum animum, ut omnes delicias transtulerit in Hypfipylen. Hac cum potiri aliter nequeat, nauim conftituit celerem

, cui illam orto foie iinponet, atque auehet. Ego vero ideo ad te, mea lux, veni, uti, cum itineris illius me comitem fciam, te tarnen hic relinquere nequeam, tibi me abiturum indicem, limulque, ne folitarimn abfcedere finas, horter, et admoneam. Fingere, fi aliter nequeas, Hypfipylen comitandi neceffitatem oportet: tuus ego adiutor, et ventus futurus per maria. Nihil hanc profedionem metue, meum gaudium, fi nos Dii feliciter in Cyprum ( hoc illi verbum excidit, quo Centurionis Pattiam refciuimus) in infulam, inquam, deduxerint, experieris hunc meum amorem conftantem fore nec te poenitebit huius coniugii, ii me non infimo in Patria loqo cenferi refcieris. Haec erant

, Eutele, quae mihi Ephebus ingentes inter amoris teftificationes retulit. Ego tacita dins