Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XVIII. 521 cupaui, voti me religione exfoluerem. Poil haec dida difeeflfit a me Cyrrhoe, et iicut legati, qui noil impetrata pace domuin redeunt, ne nihil egiffe videancur, eos, quorum limina attigerunt

, duros, nec fani conlilii patientes dicunt: ita Regis filia, dum ad Centurionem rediit, de animo meö, fupra, quam eredi pofiit, duro, atque agrefti querebatur. Commouit ferociffimi luuenis animum Cyrhoee oratio, atque ex fuinmo amore in ingentem, ut fieri folet, furorem praecipitauit legationis expofitio : adeo : lit fe Hon quieturum diceret, donec, aut me potiretur denique, aut, ne ullius effem,me primum interimeret

, tum fe in mare praecipitem ageret. Sed eorum, quae cogitauerat, nihil proceffurum videbatur, quippe et ego Regis praefidio firma conftiteram, et ille, Lyco in Mariandinis agente, magis femper, et magis defperauerat. Igitur, ii Lycus ex infula difeederet, tum vero de me decernere conftituit. Hic iafon indignatus ftitit Eutelum, atque: O, inquit Centurionem perditum, et profíigatiííimum hominem î Cur ego peruidere illa in Mariandinis 11011 potui? exegiffem ferrum per iinpia praecordia! tum Hypfipyien transtulilfem in Graeciam. Sed quid arium porro ? die age Eutele, quid dein Hypfipyle recenfuit? Tum Euteius : Haud mirum eft, Iafou, te ad meditatum hoc fcelus cohorrefcere; Ipfe ego, dum illa audii, 11011 aliter arfi, et his verbis obiurgaui Hypfipylen: Cur Tu mihi non ante detexilii haec K k 4 peri-