Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
5IO ARGON AUTICORURI omnium, qui Regiam incolebant, iguorare potuit, me, Iafoijis focietati addiâam, late oltrn imperaturam in Graecia. Mirabar nihil Centurionem de hoc vinculo fciuiffe , .nihil Cyrrhoen, Regis filiam, audiuiffe. Dein fuccurrit, neutrum coenae interfuilfe, cum Iafon, res ab Argonautis geftas recenfendo ad me fermonem deilexerat, et, ut in Regiam reçiperent, Regem, et Reginam orauerat. Igitur cum Regis gratia in aula florerem, primum me Centurio amare, variis modis ad fefe allicere , fenfim de coniugio mentionem facere. Cum vero ego frigide reponerem , ille ad Cyrrhoen accedere , illam , fuum ut negotium ageret, obteftari. Venit dein ad me Regis filia, et, ne rem. arduam temere udgredi videretur, varia fermone animum pertentabat ; dein meam fortem miferans , feliciorem fore , fi fola non effem , dicebat. Poflremo Centurionis virtutes, Fortunám, et, quibus in aula floreret, gratias memorans dare aperuit denique, fe, ut Centurioni adiungerer, optare, immo et velle. Agnoui errorem utriusque illico, nec, ut eum corrigerem, penfi habui. Quae videbantur, repofui : Me gratias Centurioni agere , at fimul , quod amori refpondere nequirem, dolere; neminem, cui iungi ardentius optaffem, futurum fuiffe , fi paucos ante annos de eius voluntas cognitum habuiffem: Effe me effoetam , eaque gratia perfuafam , ne , quem Datum arripuerim, deleram; perpenderet Centurio, an confuito agerem, fi a quod Diis nuucupa-
