Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XVIII. 519 Ambos decepit fi&is fermonibus. Nam cundanti repoiui: nullum nunc quid e ni periculum effe, fed me cum aduena fecreto loqui velle, proin, ut excederet, ut fe in aliud conclaue conferret, ibique fomnum caperet, inandare. Dum liac ratioue euin leruo altercor, interea Hypfipyle veneni poculumj e loco, in quern me abfente abfconderat, extrahit, et per feneílram eiicit. Pott ipfa etiam feruum adgreditur, et, ut imperio cédât, adinonet. Tum

, ubi foli maniimus : Quid eft, inquiebam, Regina, quod anhela ad me adcurreris

, neque orientia fidera exfpedaueris ? v Tum Hypfipyle ita repofuit: Peiïimo res noftrae funt loco, Eutele, et, nifi inimicoruin noftrorum conatibus obuiam procefferiraus, non ullus e mortalibus erit, qui nos ex illorum manibus eripiat. Adhuc rem celare potui. At nunc detegenda funt tibi omuia, ut, quid metuere, quid fperare poflis, adpareat. lgnofce vero

, fi rem altius, quam forte exiftimes, ordiar; fed nec tempus ad fecreto loquendum, nec animus deeft

, et ni rem funditus intelligas, fruftra es. Audi tanturn, quae nos fata urgeant: Ego, ut nofti, Eutele, pott lafonis mei ex Mariandinis diiceffum illico recepta eram in Regiam, neque ibi anciila, fed ut Theftaliae, Lemnique Regina honorabar. Magnum in Lyco praeiidium, magnum in Merope habui. Omnibus me oinues officiis coluerunt, omnes me lafonis coniugio felicem praedicarun:, Nemo K k 3 omni-