Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
518 ARGON A UTI co RU M fuie. •— Vide, lafou, fortunae volubilis inconftantiam , at conftantia ludibria. Haec cum mihi HypíipyJe inter aiihelitus recenfuit, Centurionis, qui fabam eudebat, feruus in meo conclaui iacuit. Euin ego luuenem, in Centurionis domo fidelem expertus , duplicato ftipendio, ad me 11011 pridem allexeram, et, cum mores placèrent, non feruum, fed familiarem habueram. Eodem conclaui mecum fomnum capiebat ; iisdein opfoniis vefcebatur. Sed cum ego nihil adhuc de veneno nouerim, nec Hypfipyle aliquein in conclaui delitefcere intelligeret, earn, ut nonnihil conticefceret, lente admonui : tumratus: feruum a futuro colloquio arcendum , ad eius ledum accedo, atque, ut exfurgeret, ut e conclaui excederet, impero. Primum ille pertidus fomnum limulare profundiifimum : non alia profedo de caulfa , quam ut omnia, quae fecreto loqui voluimus, exciperet, hacque ratione utriusque iugulis laqueum imponeret. Sed utitiam tunc Dii earn nobis mentem indidiffent , ut manere euin in ledo fiuiffemus ; non equidem in atrocia in me mala , quae inprimis tuam Hypiipylen! - - ah! - - Dii hunc feruum périmant! - - Sed ego cum iterum eum, atque iterum inclamaus nihil proficerem, utraque manu fopitum arripio, et voce terribili, ut exfurgeret, ut excederet, ingemino. Iam fomnum fimulare non potuit. Sed, ne Hypfipyles fermonem intellexiffe videretur, quafi turn primum fomno exfolurus, verbis variis, neque non abruptis: quid effet? an ignis, aut fur venilfet? interrogat. Ambos
