Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

5IO ARGON AUTICORURI optata pace perfrui, et gloriari apud homines. Lycus fibi, tamenetfi integre omnia, ac fideliter agerem, a me timere non deíiit. Saepe apud fidos dicehat: fe usque eo conquiefcere íscurum 11011 poffe, donicum ego in eo ftatu viuerem, ut nocere polfem. Saepe adibat et urbis Proceres, eosque, ut Domus fuae faluti confulerent, ut fe a meis machinis tutuni redderent, rogabat. At illi, ut et Regis gratiaui inirent, et mihi noceretlt non mediocriter, non ceífauere Lyci aures ambiguis faepe vocibus rep'ere, lacrirnas coram effundere, poftremo, ut íuam vitám, quae cum Regni fortunis coniimdiííuna effet, tueri pergeret, libique in primis, tum Regno caueret, orare, atque obteftari. Erant, qui dicerent: praeftare Eutelum, etiam iiinocenteni, inori, quam Regem, etiam nocentem, diu in metu viuere. Sed lie id immerito iadare viderentur, erant, qui adfererent : me Argonautis fàuerç, eaque me hoc gratia agere, quod eos Mariandiiiarum ruderibus illufuros fperarem: huius rei argumenta effe, quod de abfentibus faepe magniíice loquerer, infulaeque illius incolas contemnerein. Hic Regis metus, haec Mariandinorum confternatio cum in Meropes Regiuae aures deueniffet, eiulare illa, et paffim per urbem furibunda procurrere ; Deos, Mariandiiiarum Statores, uti me abfumereiK, orare ; conftringere maritum, et filiam, eosque, ut in meam perniciem confpirare velint, hortari ; Regem poftremo ad Deos Penates adducere, eumque ibi, ne fe publico crederet, rogare, et