Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
5IO ARGON AUTICORURI nae, ut fummo omnes honore profequamur, et fi quid a nobis poftulent, nihil eorum vo~ luntati refragemur. Vide iam, Mater, iníignem aduenarum in me beneuolentiam (hic aurum exhibuit, donum Iafonis, quod, dum loquebantur, fiuu reconditum habuit ) omnium nomine hoc mihi donum oblatum ab eo , qui cum Euphono legati mutiere fundus eft. Adpellatur, ii rite meinini, Hagiophilus; immo vero (pene mihi exciderat) Parthenophilus. Nondum Medea tancam fibi audaciam fumferat, u£ donum illud a Parthenophilo oblatum dicere auderet. Id ubi nutrix accepit , primum artificis manum admirata, dein non inuite confeifa eft: dignum illud effe Rege, a quo donaretur, neque aliam, quam Virginem Regiam, digniorem, cui praeberetur. Hanc nutricis opinionem laetiffima excepit Medea , et , quod illius etiam iudicio , ac voluntate indicaretur, quod ipfa fe faduram ante ftatuerat, nimium gratulata eft. Ita enim exiftimauerat: multurn intereffe : Argoliautas fcire, eorum dona dono adfedis pretiofa videri. Tum quaefiuit ab Anu , qu'is modus ab ea putaretur optimus , quo perfuaderi Argonautis poffit, illud aeftimari ab fefe, et loco haberi praecipuo. Ad hae« Anus: Mihi quoque poculum oblatum eft argenteum, Filia , non omnium nomine, qui honor tibi exhiberi debuit, at folius Parthenophili beneficio. Seruus feruae hoc rnunus obtulit. Ego vero, ut me gratam effe oftenderem, eo id loco repofui, ex
