Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER XVI IL. 509 ex quo ab omnibus, qui ad me inuiferent, obferuari pofiit; et, ü nonnullorum oculos tortaife felellerit, conílitui apud animum: iingulis, cuius hoc donum beneficio haberem, edicere. Te etiam, Fiha , ita de auro cogicare decet, ut fi reliquos non inoreris, faltéin eorum, qui illud donaueruut, obtutui pareas. Cum vero Medea gaudii magnirudinem vix cepit, atque ita Erythraeae repofuit: Omnium hominuin ingénia ad fufpicandum pronilTima funt , o Mater. Si numum aureum publice a me geftari Colchi viderint, non efiugiam querelas. Immo Principes luuentutis, qui de meo coniugio aliquid loqui poffunt, non verbis folum certare, fed et gladios firingere propterea poterunt, quod domefticos non eurem, exteros autem non folum amem, fed et fponfos habeam. Proin ita conftitui: eum numum publice quidem exhibere penfilem , fed non uti ab aliis , quam, qui donauerunt, obferuari pofiit. Utriusque hac ratione fatisfaciam. Si Tu, Mater, annuis, ita rem expediam: ligulam ego longam ab humero ceptam finiilro, ita per pectus, ac tergum defluere patiar, ut tandem in dextro latere fines conueniant, ex quibus aurum dependeat. Laudauit Alumnae Modeftiam Anus, et negotium uti arriperet, fuaiit, id memorans: fe pariter arte , atque opera adfuturam , nihilque, quo filiam adhuc hodie hoc ornamento fuigentem videat, reliduram. Nec mora; referautur cillae, et receptacula omnia. Mul-
