Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

IO ARGONAUTICORUM fraudes intelligitis ? Hoc dido concicauit equum, ventoque ocior prouolauit. Iafon, quoniam Bebryciae Regis fata nouerat, ne nauis, qua ipíi adueniifent, in­colas deceperit, metuebat. Nihil ergo iam cundandum ratus fefe e loco cum fociis pro­ïipit, militumque Centuriae, quae, ut retro memini, totum exercitum praecedebat, ob­uius progreditur. Sed nihil is Centurio repo­nere velle videbatur , ita rei , cuius gratia ceteris anteibat, intentus, ut hos, faepe ro­gitantes negligeret, nec vel verbulo digna­retur. At Iafon huic quid em militum ma­nui, fiquidem adverfum focios aliquid moliri viderentur, vel folum Herculem refponfu­rum fciebat. Negleda igitur hac Centuria cum Re­gem ceteris praeeuntem vident, decerptos ex arbore ramos praetendunt, hilaresque ob­uiam, et fpe pleni procedunt. Ubi conue­nere : Aue Rex Lyce , prior inquiebat Iafon, quem Dii Mariandinarum Regem voluerunt. Pacem Tibi, non bellum adíerimus. Alieni Terris, fed non animo. Rex Adueiias paul­lo diligentius intuitus, nihil in omnibus vi­le, nihil vulgare deprehendit. Nec minus hi Lycum oculis percurrerunt , et fumma in illo omnia obferuarunt. Igitur, diu pars ntraque mutua contemplatione attonita con­ftitit, dum id quisque in alio, quod in fe pariter miraculo proximum adparebat, intue­tur. Poft, ubi admii'atio defiit, ita Lycus filen-

Next

/
  • Layout
  • Zoom
  • Rotation
Thumbnails
Contents