Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

L X E E R II. 37 filentium abrupit; Peregrinam nauim in Portu confediíie nunciatum eft mihi hodie. Earn, fi a Bebryciis venerit, inimicam elfe, non eft ambigendi locus. Aftus Praedonis, ufu, atque experimento didicimus. Ubi non rere, liras occupant. Hunc folum, quem metuam habeo. Ad haec Iafon: De Amyco, Bebryciae Rege, nulla Te, Rex Lyce follicitudo teneat : Huius enim Cet Pollucem oftendit) manibns hand ita pridem interemtus eft. Non carmina illi, non coeftus profuerunt; fui proftratum canes adgreßi, velut Adaeona, difcerpferuut. Nunc illius loco Mopfus imperat, frugi, et Pacificus Iuuenis. Haec dicentem Iafotiem iam dudum exercitus ftupens inruetur. Et vera peregrinum dicere argumento erat carminum, et coeftus, canumque praeterea, et Mopfi tam adcurata recenfio. lamque de adhibita iis fide

, qui de adueda naui nuncium attulerant, omnes fuppuduit, cum non, ut rebantur, Amycum, fed amiciíTimos adueuiffe intelledum erat. Rex adeo Lyciis, non iam, an vera effent, quae aduenae loquebantur dubitare ; fed gauderelie ideo, quod, interemto Bebrycio, tantum fibi, Regnoque fuo beneficium praeftitiffent, an ftupere debeat,. quod eos ipfos coram iiitueri poffit, molefta cogitatione torquebatur. Poft, ubi gaudio, ftupori, et hui'c proximae admirationi fatisdatum putaretur, Lycus ex equo deiiliit, praeftito ceteris exemplo, quod fequi non puderet. Poft celeriter ad Iafonem, eiusque focios acceffit, quos ut infulae