Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER XVII . 469 lam ad finem volurainis laí'on legendo venerat, cum unus e pueris, de quibtis antea memineram, conclaue ingreditur, eamque epiftolam adfert, quam Eutelus ad Iafonem fcripferat. Iphyclus enim, cui id negotium commiferunt, non eft aufus ad Iafonem accedere, ne, ü, a quo earn accepiifet, ille quaereret, de Ephebi interitu fateri cogeretur. Puerum ergo iibi obuium rogauit, uti ad Parthenophilum accederet, hasque ei litteras, ab Rege miifas, traderet. Puer ingreiTus eft, et lafoni, a quo haue epiftolam accepiifet, ex illo quaerenti, repofuic: fe hominem non nolle, fieri polie, ut unus üt ex feruis regiis: dixiife enim: iibi properandum eile in Regiam; euin illico abiiile, le vero ingreifum eife; nihil fcire praeterea. Dimiffo puero Iafon liuum foluit, feriptumque relegit. Superfundenti fefe laetitiae vix raodum pouere potuit, cum ultro fe in Regiam, fociosque acciri intellexit. Tum patuic: Deorum nueu immortaliuin omues Argoiiautarum adiones gubernari , cum talem in Eutelo hominem reperiiient , quo magis idoneum ne optare quidem potuerint. Viderunt denique, eum id agere, ut fortunati effent. Quam gaudebat impenfam illi apud Mariandinos gratiam id nunc in Colchide facere , ut illa neque immerenti , neque ingrato collata videretur. Sed ubi ad Medeae feriptum peruenit , idque a regia Virgine exaratum credidit , tum vero tam incredibili gau* dio exultauit, pene ut Iibi non conftiteric» Tamenetü enim de illius animo, quem erga G g a fe
