Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

Liber XV. 441 — " Ml Ml I t phiii mentionein iniicere , eumque tanto ca­rioretn Virgini reddere. Proin ita repofuit : Sed ego ita de Poftremo illo Iuuene fentio, mea íiiia; eum, üue modeftiain fpedes, fiue venuilatem oris, aut formae pulcritudinem , omnibus, qui in templo erant, praeltitiife. O Dii Î quanta in Partiienophilo gratia , quam ibcunda procedentis fpecies ! quam modeftus ad aras oculorum vigor ! omnia in eo fumma, praeter genus; omnia regia, praeter veiles. Dignus proie do , quem omties ament, qui viderint. Nihil hie Medea loqui potuit, iis, quae ab Eucelo dicebantur , ita delinita , ut fub­fultaret identidem, et didudis in occukum ril'um labris audire loquentein geltiret. Eu­telus, utli Virgini nec intenderet, ita fermo­liem . profecutus eft: Si Dii Parthenophilum omnibus certatim benehciis , velut Pandoram, cumularunt, utinam de generis etiam nobili­tate prouidi cogitaifeiit. Quamquam non ob­ftare haue i Ili exiftimo, cum, quae a maio­ribus aecepimus, ea noitra dicere vix liceac ; at, quae ipli comparauimus ea nou funt alié­na cenfeada. Turn Medea: Uude vero, mi dulciiTime Euphone f mi Pater! uude inquam luuenis il­le aduenerat? Ego me illi iratam, quod po­ftremus facem praebuerit , neque alium , qui fe fequeretur, habuerit, prius retuleram.- At ne exiitiines, Pater, iram apud me diucur­nam eile: Momenco veiiic, et abit. Ad hoc Ee 4 Eute-

Next

/
Thumbnails
Contents