Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
Liber XVII. 439 Tabula m, quae Praedonis nequitiam detexit. Pudeat fane Regem tam vili, atque abiedo modo nobifcum velle contendere. Dolus fit, an virtus videre Regem oportuit. Poft haec Medea-. Nondum ego, mi Pater, gratias Bromio, veluc conftitueram, egi, quod, cum laces diilribuerat, inagnam hofpituiii rationem habuerit. Nam illis fauere prae domefticis eft vifus. Quippe^, qui poftremus ad aras acceiîerat,^quemque ego, quis fuerit, nefcio ; facem iili prae reliquis excellentem dedit. Earn ego faepe dein intuita, quod pulcrior femper, et pulcrior adpareret, mirahar. Neque ego huius rei cauffara refcire adhuc potui. Fax denique illa pulcerrima eft vila. Ad hoc Euteius ita repofuit: Infelix Bromius! iinmo et Hecates Sacerdotio indigniiTimus ! Quid in ipfura Aeaeta peccare unquam potuic? aut, quo beneficio obftridum Scytha detinet? Illicone liber e carcere dimitci debuit hoftis Patriae? Hocne ille a Protogeue didicit? Vah fcelus fceleftum! y'' # Poll haec Medea nihil amplius loqui voluit : uam vidit alio Pontincem, quam quo ipfa volebat , femper elabi , nec votis refpondere. Concicuit ergo repente, vültuque in moerorem conuerfo fufpirauit primum , turn occulte gemuit. Quam rem cum Euteius vidit fermone ad priora retorto ita illi repofuit: Sed vero quam pulcro ordine faces in templo ferebantur , mea Fiiia ; Ex illo , quo nos conftitiraus, loco qliam decora proceilioE e 3 nis
