Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
438 ARGON A IT TICORUM colae, an potius, uti ego cogito, hofpites in tempio, et peregrini erant? Namque nolim ego hodie^Iaudis lliniulo excitari, de me tarnen id polfuûi adferere, domellicos inter, atque aduenas ita me fcire dilcerniculum facere, ut contendere de Principatu pofiim. Et en, íi optes pericijlum de fcientia facere: ita ego pronuncio : fuilfe in delubro hofpitem. Quid Tu ais Euphone? Cui Eutelus : Non equidem id tunc mihi exquirere licuit, mea Fi lia; fed fuerint, ut mihi perfuadeo, aduenae; ominis inftar id ab Diis immortalibus accipio, quod ex alienis oris hoc tempore ad nos conuolare velint, quo omnium auxiliis indigemus. Quippe ita exiftimo : Omnium, etiam aduenarum, ftudia in id confpiraffe, ut Colchidem diu Hörentern, ac beatain velint. Coniundis ergo auimis aduerfus Almum procedemus, et pari oranes itudio pro aris, et focis decertabimus. O Dii ! iam nunc animo praecipio , quam facili negotio totum Scytharum exercitum diffiabimus. Tum Medea: In Tempio id mihi mii um videri potuit, Pater: quod Tu de aduenis quibusdain meinoraueras, et nos bene fperare iuiferas Anne unum ex îhofpitibus noueris, atque in delubro tunc videris ? Nihil eil, repofuit. Eutelus, quod Scythiae Regem e manibus noilris eripere valeat. Nihil ilii explorator proderit, cuius peram aura onerauit, et pane. Reperimus denique et Tabu»
