Barabás Samu: A római szent birodalmi gróf széki Teleki család oklevéltára. I. 1206–1437. (Budapest, 1895.)

dem per veteres metas et antiquas reambulando destructas metas plurimas invenissent, quarum loca apparuissent eis manifeste. Quarum quidem antiquarum metarum et renovatarum, prout idem homo dicti Nicolai voyvode recitasset, cursus talis esset: quod primo inciperetur a parte septemtrionali prope domum Inok iobagionis castri iuxta fluvium Lona vocatum supra duas metas, quarum una esset antiqua, alia nova, que site essent in loco Zazholm nominato, inde ascenderet ad unam aciem, in qua longe eundo directe ad unum or, ubi iungeret duas metas, quarum una esset antiqua, alia nova, abinde descenderet ad unum siccum potok et pertranseundo ipsum ascenderet iterato et eundo perveniret ad unum monticulum, in quo esset una nova meta, abhinc declinaret versus meridiem et iret circa quandam virgultam Harazt nuncupatam ad duas metas, abhinc eundo in eodem colle in fine dicte virgulte perveniret ad unam metam antiquam, inde reflecteretur versus meridiem et descendendo iungeret unam metam novam et perveniret ad unum potok Pastaaya vocatum, secus quod esset una nova meta, ubi saliret ipsum potok et ad eandem plagam ascenderet ad unum berch, in cuius cacumine iungeret duas metas novas, ubi reflecteretur versus occidentem et eundo directe veniret ad unum holm, ubi essent due mete antique, inde in colle curreret ad alium holm, in quo esset una meta, inde in eodem colle currendo perveniret ad tres monticulos Harumholm vocatos, super quorum tertio finali esset una meta nova, que esset supra villám Borsaharazta nuncupatam, que meta separaret ab ipsa villa Borsaharaztha et a villa Doboka et ibi terminaretur et nullus ex commetaneis vei vicinis tam in reambulatione, quam novarum metarum erectione extitisset eisdem filiis Petri contradictor. A kolosmonostori conventnek 1370. maj. 5-én kelt határjáró levelében hátrább CXVIII. sz. a. Kivonatban ugyanezen conventnek 1752. fért a sexta antc dominicam decintam sextam sanctissimae Trinitatis (sept. 8.) báró Bánffy Zsigmond, László és Imre, továbbá a borsai birtokosság részére kelt kiadványában, 6071.