Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. VI. (1353–1357) (Budapest, 1891.)

literalia sua instrumenta super dicta terra Koranicha et eorum libertatibus confecta, contra filios Georgii filii Mlachk de Stenychnak ex nostra speciali commissione, in octavis festi Epiphanie domini nunc preteritis coram nobis exhibere debuissent, tandem ipsis octavis advenientibus prefatus Martinus filius Gergen sua et aliorum generacionum et proximorum eiusdem nominibus, ad nostre serenitatis accedendo presenciam, exbibuit nobis quasdam literas patentes Stephani tocius Sclavonie -et Croacie bani confectas, hunc tenorem continentes : Nos Steplianus tocius Sclavonie et Croacie banus . . significamus . . quod cum nos feria secunda proxima ante festum Omnium Sanctorum, unacum iuratis, iudicibus nobilium et aliis nobilibus regni predicti pro tribunali consedissemus et causales processus quorumlibet litigancium, querulancium et iura queque sua prosequencium, in statera equitatis partiremus, Farcasius filius Laurencii et Pech filius Jalko de Koranicha in personis et nomine tocius generacionis ipsorum de eadem, de medio aliorum causancium exsurgendo, voce querulosa aures nostras et regni nobilium nobiscum consedencium curaverunt propulsare in hunc modum, quod ipsi a tempore quo christianitatis fidelium sequela et reg(. . . .) Hungarie viguisset et fidelitatis terminis cepisset reflorere (így), semper nobilitatis prerogativa debuisset congaudere et gratulari et ad iudicium seu examen iudicii banatus seu comitatus Zagrabiensis pertinuissent et pertinere deberent, sed quia varia banorum et iusticiariorum regni Sclavonie, a quibusdam novissime emergentibus temporibus fieri contigisset permutáció, ideo per castellanos seu officiales de Stenichnak contra libertatem ipsorum ad iudicia extranea minus debite fuissent astare coacti et cogerentur, propter quod de ipsorum possessionibus penitus dispergi maluerant et pre•elegerant, pocius quam subici indebite servituti, qui nisi per . . Stephanum tunc tocius Sclavonie et Croacie ducem . . ad eandem terram et possessiones eorum, successionis titulo ipsos contingere debentes, ad pristinam libertatem, qua ipsorum progenitores gaudere consveverant ab antiquo mediantibus literis eiusdem fuissent revocati, procul dubio nunc et per tempóra longiora exulassent et exularent; et cum nos eosdem iuratos, iudices nobilium et alios nobiles nobiscum pro tribunali conse-