Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. VI. (1353–1357) (Budapest, 1891.)

dentes publice et manifeste, utrum dicta generáció de Koranicha ullo unquam temporum nobilitatis privilegio gaudere fuerint consveti, nec ne, diligenter investigando requisitos liabuissemus, iidem iurati, iudices nobilium et alii nobiles supradictam gene­ráción em de Koranicba iugiter ab eo tempore, quo humane non extat memorie, nobilitatis titulo fuisse, nec ad alicuius castella­norum seu officialium sepedicti regni Sclavonie iudiciale tribu­nal, preter examen bani et comitum Zagrabiensium, pertinere debere una voce retulerunt et confessi exstiterunt, unde quia sentencia cuiuslibet iusticiarii in recta equitatis linea adeo debeat ponderari, ut non solum unicuique, id quod suum est, tribuat, verum equidem velut sui iuris mensuram quisquam afl'ectet ingeri vel attentet, preterea volumus, ut nullus castella­norum seu officialium preter banum vei comitem Zagrabiensem ullo unquam temporum dictam generacionem contra suam libertatem iuri publico presummat derogare, vei ad sua iudicia audeat atrahere metu vei coaccione . . Dátum Zágrábié, feria quinta proxima post festum supradictum, anno domini M mo CCC m o quinquagesimo primo. Quarum quidem literarum ex­hibicionibus factis prefatus Martinus filius Gergen sua et generacionis ipsius de Koranicha in personis, nostre humili­ter suplicavit maiestati, ut ipsos in eorum libertatibus pristinis (confirmare) et indemniter pacifice conservare dignaremur et quiete. Nos itaque quia ex tenore dictarum literarum eiusdem Stepliani bani prefatum Martinum filium Gergen et alias (gene­raciones) suas de dicta Koranicha mere nobilitatis titulo preful­gere comperimus, ideo pretactas literas ipsius Stephani bani et libertatem ipsorum in eisdem literis expressam et contentam ( )s et acceptam pro eisdem duximus confirmandam, testimonio presencium mediante. Dátum in Wysegrad, in festő beate Dorothee virginis, anno domini Millesimo tercentessimo quinquagesimo sexto. A zágrábi káptalan 1359. évi átiratából, melynek eredetije az Orsz. Ltárban őriztetik. N. R. A. 726. 20. dipl. oszt. 4596. Közli: Kovács N.

Next

/
Thumbnails
Contents