Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. VI. (1353–1357) (Budapest, 1891.)

cum dicto vico in ipsa secunda eorporali piatea a plaga orientali adiacenti usque ad locum fori transiens et dimiclia parte vici Wosvaryulcha nuncupati, simul cum integro vico Marheyk appellato, absque tamen uno viculo seu piatea Nemesulclia vocitato, usque ad faciem eiusdem ultimi vici, pretacto magistro Nicolao filio Briccii, item alia dimidietas iamdicte platee Wasvaryulcha prout eadem ad dictum locum fori regirat, simul cum eorporali piatea Thotzugh prenotata, usque ad finem infra se extendens ac cum integro vico Theglasulcha nominato, preallegatis Georgio, Ladislao et Stephano íiliis Johannis et parcium heredibus, facta ipsa divisione et sorté posita, cessissent perennaliter possidende. Item una particula ipsius viculi seu plateuncule Nemesulclia a íine eiusdem et a parte septemtrionis incipiendo, usque ad domum Pauli dicti Kusded, prememorato Petro filio Leukus, abindeque et cum eadem domo Pauli Kusded usque ad exitum eiusdem platee, memoratis íiliis Johannis filii Briccii, alia vero linea ipsius vici a parte occidentis adiacens usque ad curiam rectoris ecclesie eiusdem ville, prelibato magistro Nicolao remansissent possidende, dictam autem curiam eiusdem rectoris ecclesie simul cum patronatu dicte ecclesie beati Georgii martyris in eadem constructe, ad communem utilitatem reliquissent. Item sex sedes maccelline in loco dicti fori et a parte porcionis ipsius Petri adiacentes annotato Petro, item quinque sedes a parte porcionis sepedicti magistri Nicolai habite cum sexta sede de porcione ipsius Petri a fine eliminata seu separata, memorato Nicolao filio Briccii, et totidem sedes maccelline similiter a parte porcionis ipsius Nicolai adiacentes, prenominatis íiliis Johannis filii Briccii remansissent possidende; hoc specialiter declarato, quod si tempore progressivo in loco ipsius fori alique reales prohibiciones vei hominum captivaciones fieri coníigerint, talium prohibicionum vei captivacionum iudicatus et eciam litera birsagiorum vei quorumlibet iudiciorum ipsas tres partes communiter tangere deberent et tenerentur, si vero pretaxate reales prohibiciones vei hominum captivaciones in propriis porcionibus earumdem parcium accidentaliter contigerint fieri, extunc proventus seu reditus talium prohibicionum vei captivacionum solummodo illius partis esse deberent, in cuius porcione premissa fieri contingerent modo