Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)

racione dicte particule terre temporis in processu impetere attentarent, in succubitu duelli facti potenciális convincerentur eo facto ; si vero alii quicunque pretextu sepefate particule terre ipsum Nicolaum vei suos posteros impedire niterentur, extunc prefati filii Farcasii et filii Tabur propriis eorum laboribus et expensis expedire tenerentur; et quod literas seu privilegia si que vei quas in fraudem ipsius Nicolai et suorum heredum sepefati nobiles de Magyar reservarent, vigore carerent firmitatis cum contra dictum Nicolaum vei suos heredes in facto dicte particule terre ad lucem fierent demonstrate. Adhuc eciam dictus procurator ipsius Nicolai filii Dominici quasdam literas clausas eiusdem capituli Nitriensis super quadam inquisicione inferius exprimenda rescripcionales ad firmius stabilimentum iamdicti composicionalis privilegii presentarat, in quarum tenoribus idem capitulum ad nostram requisicionem literatoriam, super eo, utrum Nicolaus filius Dominici de Januk in causa quam Johannes et Nicolaus filii Farkasii, Dávid Emericus et Andreas filii Tabur de Magyar super quadam particula terre in dicta possessione Januk nominata habuerant, coram eis ad plene pacis et concordie unionem devenerint vei ne, eis transmissam, nobis responderant eo modo, quod Nicolaus filius Dominici de Januk ab una, Johannes et Nicolaus filii Farkasii, Dávid Emericus et Andreas filii Tabur de Magyar parte ab altéra, super quadam particula terre in dicta possessione Januk babita, ad plene pacis unionem coram ipsis devenissent, de quo litere ipsorum super ipsa pace inter partes memoratas emanate nos ad plénum possent informare. Yisis itaque dictarum literarum privilegialium et clausarum composicionis et super dicta inquisicione responsionis modos declarancium tenoribus, sepedictus Joannes filius Farkasii tali contradiccionis obstaculo obviarat, ut ipse litere privilegiales composicionem declarantes non per suam et fratrum suorum predictorum confessionem, sed nequiciose et falsa suggescione fuissent emanate, nam si ipse cum eodem Nicolao aliquam concordiam habuisset, tunc eandem in presencia nobilium infrascriptorum ad quorum arbitrium se submisissent, fecissent cum eodem; adhuc eciam si premissa composicionaria unió ad ipsorum confessionem iuste facta exstitisset, et ipsum com-