Gelcich József–Thallóczy Lajos: Raguza és Magyarország összeköttetéseinek oklevéltára. (Budapest, 1887.)

tum versa vice ab eis dilecti extitimus. Sed beu dura et accerba mors, quanto et quales nobis amicos nimis iutempestive subripis. Nam cum ex literis et sermone multorum iam pluribus et variis diebus conscii facti essemus de crudelissimo prelio, quod pridie tanta sanguinis effuxione ac bumanorum corporum occisione inter Cbristianos et propbanos Teucros commissum fűit, ubi prefatus dominus contoralis vester ac páter strenue pro Christi fide bellaudo cecidit, tanta cordis amaritudine pro tanti clarissimi domini nobis amicissimi iactura confecti fuimus, ut difficile nobis dictu sit. Qua re dolemus vebemeutissime eciam vobiscum, tum quod erat non solum decus et lumen non mediocre domus de Taloez, sed et presidium, consilium et ornamentum maximum illius regni Hungarie extinctum est. Cuius vita si ere aut fletibus restaurari posset, equidem magnificencie vestre re magis, quam verbis intelligerent, que qualiave nostra respublica pro ipsius recuperacione ageret. Verum cum reviviscere eum impossibile sit, ut scitis, idcirco rogamus quam maximo et intimo cordialique affectu nostro magnificencias vestras, ut quod divina maiestas disponit et permittit, equo et pacién ti animo tollere .... cum omnia in eius potestate posita sint, nec contra eius voluntatem ire possumus, nec debemus. Et sicut idem dominacionuni vestrarum nosterque fráter vestre viveus fűit, ita nos veri sui successores et sua operacionum .esse velitis. Nam et nos gracia eius que iu cordibus nostris sedulo nuro desiderio sculpt in futurum esse maiorem omnino vero intendimus • benedicere cogitare et facere ea cura si prefatus dominus olim fráter noster viveret eternus vos omnes ad vota conser Ad grata parati. Lett. et Comm. di Lev. 1448 — 88. f. 4.