Georgius Pray: Epistolae procerum regni Hungariae I. (Bécs, 1805)

invicem prosequuti sumus 7 referuntur, hortando,ut jubeamus hujusmodi armigeros nostros e regno vestro discedere , et subditis suis talia damna non inferre velimus, quod pristinum amorem erga ipsam et regnum Hungáriáé conservare, neque mentem nostram in rebus , cum Serenitate vestra pro universali, et felici statu regnorum utriusque nostrorum, et totius Christianita^is tractandis immutare. Super quo inteliigat Serenitas vestra, nos ante iongum tempus eandem avizasse, de injuria nobis per ali:pios ex regno Hungáriáé , capiía seditionis, contra nos, et successores nostros , in proximo conventu , seu Rákos, illata, quam absque remedio praeterire nullatenus possumus; imo jam dudum illud adnibu" issemus , et contra praedictos adversarios pro" cessissemus, nisi amicitia , et fraterna beaevo. lentia nostra mutua hac'.enus (nos) continuisset. Quamobrem hucusque per plures menses expectaviuius , et adhuc cum maximis nostris expensis, et incommoditatibus expectamus, sicut Serenitas vestra propediem per Oratores nostros , qui tantummodo salvum conductum vestrum exspectant, latius, et plenius inteiliget, et cum adhuc in suspenso simus, neque armigeri nostri in his dominiis nostris commode sustentari possint, coacti fuimus, eos usque ad nostram christianissimam expeditionem ad illa loca dirigere, non animo lacessendi Serenita-