Georgius Pray: Epistolae procerum regni Hungariae I. (Bécs, 1805)

pienda Cojona Imperiali, et pro recupernr hs juribus suis in Italia obiulerant, lice ipse! quoque non parum hujusmodi auxilio ír dinárét , consideratis tamen regnorum nost orura periculis, annuit, et promisit, ut in rostrum subsidium convertantur. Pro quibus quidem auxiliis cum bis diebus ad Conventum Imperialem jussu Caesareae IViajestatis indictum, oratores misissemus, Principes lmperii cognita voluntate Caesaris, considerato denique nostro, et regnorum nostrorum discrimine, paratos se se obtulerunt ad praestandum nobis auxilium, et ultra hoc non defuerunt ex ipsis Principibus, qui palam polliciti sint nobis velle in his periculis succurrere. Antequam autem majora praesidia expediri poterunt, polliciti sunt, se aliquot millia peditum in Hungáriám praeter moram missuros, tam ad tuendas arces finitimas , quam ad reprimendum hostium impetum una cum ipsis Hungaris. Nihil autem cupiunt, nisi securitatem, et ut victualia pro pecuniis tam in pi ogsessu, quam in iocis, ubi erunt, habere queant, venturi non ad aliquam vei regni , vei regnicolarum ofFensionem, sed solummodo ad ipsius regni defensionem. De majori autem numero gentium, et de forma, ac ratione belli gerendi, cieque módis, quibus externae naciones, et pum jiungaris, et inter se pacifice, et citra omnem injuriam stare, et vivere possint, > íennae