Georgius Pray: Epistolae procerum regni Hungariae I. (Bécs, 1805)

Rex Romanorum sororem nostram dúcát.*) Qua in re licet videantur esse quaedam impé­dimenta, ut nobis scripsistis, tam ex parte R­liae regis Franciae, quam ex parte Illustrissi­mi Domini Ducis Ferdinandi, poterunt tame 1 illa vei per dispensationem Pontificis, vei et­iam aliis bonis mediis tolii, si in ea re ab ipsis, quorum interest, id est, a rege Catho­lico, et ejus Commissariis fideliter, et sinceri­ter, ut nos speramus, fuerit laboratum. iS'am de iis impedimentis tollendis, Oratores Ca­tholicae Majestatis, qui apud nos superioribus diebus pro suffragio laboraverunt, et prae­sertim Andreas Burgo , qui se se nostri , et rerum nostrarum studiosissimum professus est, certissimam nobis spem dederunt. Incumbatis itaque toto pectore in hanc curam , ut haec sororis meae causa , pro in­structione vobis data, cum ipso Carolo rege concludatur, si nondum est conclusum. Quod si cum Dominis Commissariis suae Catholi­I i cae *) Pacta enim nuptialia in Congressu Viennensií praesentibus Wladislao, et Sigismundo Polouiaö regibus, iii hanc conditionem fuere iaita* utSo­rorem Ludovici alteruter nepotum Maximilia­ni I. Carolus, aut Ferdinandus Philippi Pulcliri Hisp. regis filii, vei si neuter posset, ipse Impe­rátor Maximilianus duceret.

Next

/
Thumbnails
Contents