Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 7. (Budae, 1842.)

positum estStephanus. — Posthaec plenus dierum auDominicae Incarnationis CMXCVII. Geysa saeculi ' nequam aerumnas coelesti mutauit gaudio. — Quarto post Patris obitum anrio diuina commonente clementia, Astricum Praesulem, ad limina Sanctoruin Apostolorum misit, vt a Successore S. Petri, Apostolorum Principis, postularet , — quod regio etiam dignaretur ipsum diademate roborare, vt eo fultus honore, coepta per Dei gratiam posset solidius stabilire. — Benedictionis ergo Apostolicae li teris cum corona et cruce (Apostolica) allatis, Praesulibus cum clero, Comitibus cum populo, laudes congruas acclamantib us, dilectus Deo Stephanus, vnctione chrismali perunctus, diademate regalis dignitatis feliciter coronatur." Tum: „Ad consortium vero, praecipue causa sobohs propagandae, sororem Romanae dignitatis Augusti, videlicet Henrici — Gislam nomine, sibi in matrimonio sociauit, quam vnCtione Chrysmali perunctam, gestantem coronam regni, sociam esse constituit." Cap. I. et II. Ex his vnaliquet, Proto regem Stephanum cleri ac populi cor ensu regalem auspicatum fuisse dignitatem. Eleganisr liunc in modum est commentatus Petrus Ranzanus, regis olim Neapolitani apud Mathiam Coruinum legatus : „Haud multo interiecto dein tempore, cum Hungariae Optimatibus placuisset, vt qui titulo Ducis tot praeesset populis, totque viris generis claritudine, auctoritateque insignibus, vteretur magis honorata appellatione, Regiam elegerunt dignitatem. — —• Omnium igitur miro consensu et applausu appellatur ipse Rex, ac regia corona , regum more donatur." Epitomae rer. Ilung. Indice VIII. Protestatur item Comes a Rewa: ,,Tandem cum Hungarorum optimalibus placuisset, vt