Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 7. (Budae, 1842.)

Austria vero, Slauonia et Croatia per eundem aquisita, sarta fuerat. V. Chronicon Thur. P. II. cap. LVI. Colomannus Croatia ac Dalmatia regno vindicatis Ramam adiecit. His temporibus Otto Frisingensis sequentibus circumscripsit Hungariam limitibus: ,,Attingitur ab oriente, vbi Sowa famosus fluuius Danubio recipitur, Bulgaria; ab occidente Morauia, et orientali Teutonicorum Marchia (Osterrichia) ; ad Austrum Croatia et Dalmatia, Histria et Charinthia; ad Seplemtrionem Bohemia, Polonia, Rutenia; in- ter Austrum et Orientem Rama; inter Aquilonem et Orientem , Pecenatorum et Falonum (Cumanorum) Campania." L. c. Successu temporum nouis regnum fuerat auctum Prouinciis: sub Bela III. Gallicia et Lodomeria; sub Emerico Seruia; sub Bela IV. Cumania, idest Moldauia et Valachia; sub Stephano V. Bulgaria denique. Sub Ludouico vnione Poloniae a mari Adriatico vsque Balticum protensum: Cfer. Codicem Diplomaticum. Cum proin reges Hungariae et decore, et imperio, et inuiolabilitate, status eminentioris denique amplitudine, sintpotiti, concludimus iure cum Carpzowio, celeberrimo iuris publici interprete (Comment. in Leg. Reg. Cap. XXIII. Sect. IV. nro 10. 11.) „Ex quo manifestum est, Galliae, Hispaniae, Angliae, Hungariae, Daniae, Poloniae, Sueciaeque regibus, veram competere Maiestatera." Fuerant nihilominus, suntque Germani, praecipue Juris consulti, qui eandem regibus nostris, diuersis abiudicandam conlendunt argumentis; quae intererit paucis in examen reuocare. Summa exceplionuin est: illos, qui ab aliis \