Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

Pecenatorum et Fallonum maximam venationum copiam habente, sed vomere ac rastro pene experte, Campania; crebras vero barbarorum irruptiones passa, haud mirum, si moribus aut Jingva aggrestis manet et insulsa. i\am piimo Hunnorum direptioni patuit, postmodum Avarorum — conculcationi; ad ultimum Ungarorum, a Scythia egressorum, qui et eam adhuc incolunt, relicta est possessioni. Sunt autem praedicti Ungari facie tetri , profundis oculis, statura humiles, moribus et lingua barbari, ac feroces, ut iure fortuna culpanda vel potius divina providentia sit admiranda; quae, ne dicam hominibus, sed talibus hominum monstris, tam delectabilem exj)0suit terram. In hoc autem Graecorum imitantur solerliam , quod nullam rem sine crebra et longa consultatione aggi ediuntur. Denique cum vilissima in vicis vel oppidisibi, id est excannis tantum, rara ex lignis, rarissima ex lapidibus, habeantur habitacula, toto aestatis vel autumni lempore papiliones inhabitant. Ad curiam regis sui , singulis ex primoribus, sellam secutn portanlibus, conveniunt, ac de suae reip. statu pertractare et discutere non negligunt; hyemis algore, in domiciliis, quae habent, id ipsum facientes. Omnes pene tetri, in tetris armis procedunt, nisi quod iam a hospitibus, quos nunc soldarios (Soldaten) dicimus, educati, vel ab iisdem etiam geniti, quamdam non innatam, sed quasi extrinsecus affixam, virtutem trahentes, Principes tantum , et hospites, nostros in pugnandi peritia , armorumque splendore imitantur. Sed de praedictae gentis ritu haec dicta sufficiant.

u L. I. c. XXXI. §. 39. Una quondam viguit in omnibus Uraliensibus regionibus lingva Cgorica; cuius quippe