Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

dum sit. Quorum pugna, quo ceteris gentibus inusitata, eo et periculot.ior. Carnfous, utfamaest, crudis vescuntur; sangvinem bibunt; corda hominum, quos capiunt , particulatim dividentes veluti pro remedio devorant. Nulla misericoidia fiectuntur, nullis pietatis visceribus commoventur; capillum usque ad cutem caedunt, equis omni tempore vectantur , super illos ire, meditari, consistere, colloqui solent; liberos ac servos suos equitare, et sagittare magna industria docent. Ingenia illis tumida, seditiosa, fraudulenta, procacia. Quippe eandem ferocitatem foeminis, quam viris assignant; semper in externos , aut in domesticos motus inquieti, natura taciti, ad faciendum, quam ad dicendum, propaptiores." Consentit Otto Frisingensis: ,,Provinciae, inquit, Hungariae eo, quod circum quaque silvis et montibus ac praecipue Appennino clauditur, ex antiquo Pannonia dicta ; intusin planitie campi latissima, decursu fluminum et amnium conspicua, nemoribusque, diversarum ferarum generibus plenis, conferta, tam innata amoenitate faciei laeta , quam agrorum ubertate locuples esse cognoscitur, ut tamquam Paradisus Dei, vel Aegyptus spectabilis esse videatur. Habet enim pulclierrimum, ut dixi , naturaliter spectaculum ; sed , ex barbarie gentis, moenium vel aedium rarum ornatum , terminosque, non tam montium et silvarum , quam cursu maximorum fhiviorum, septos. AttingitLir ab oriente, ubi Sova famosus fluvius Danubio recipitur, Bulgaria ; ab occidente Moravia et orientali TheutonicorLim Marchia ; ad austrum Croatia, Dalmatia, Histria, vel Carinthia ; ad septemtrionem Bohemia, Polonia, Ruthenia. Inter austrum et orientem Hama; inter aquilonem et orientem